nie ma - Natali - poezja

Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Natali
	WSZYSTKIE PRACE Poezja (100) Dziennik (2) Fotografia (20) Grafika (27) Pocztówka poetycka (12) Handmade (2) O autorze Znajomi (40)

22 listopada 2011

Natali

suszę lustro tuż przed świtem
ranek budzi rogate poduszki

wpełza w szkle odbity
promień łasi się
liże stopy
ogrzewa prześcieradło
prześwietla złudzenia

pocieranie skroni
nie wyleczy
ze skutków pożegnania

listopad już od września
czeka na listonosza

.

22 listopada 2011 o 18:02

ale patetyczny opis wstania, podjęcia ,,rzopy " z łóżka :))))

22 listopada 2011 o 18:07

dzięki za chwilę, może patetyczny/ alez trudno było dzisiaj podjąć ją z łóżka :)))

22 listopada 2011 o 18:03

przeczytałem raz, a potem drugi - połechtało moje skronie ;)

22 listopada 2011 o 18:08

dziękuję raz, a potem drugi :)))

22 listopada 2011 o 18:10

wyżęte? lustro? się gubię w takich "szorowaniach skroni" - miłego wieczoru Natali;)

22 listopada 2011 o 18:12

dzięki Michu:))) wzajemnie miłego :)) buźka

22 listopada 2011 o 18:13

zdałoby się popracopwać; wskażę Ci, Natali, miejsca, które wymagają przemyślenia; 1. wyżęte-spuchnięte; promień-zamiast zobojętniać-mógłby prześwietlać złudzenie ? (znika jedna zgłoska, i bardziej pasuje do złudzeń?) szorowanie-pożegnanie-okaleczenie--> no za dużo w jednej krótkiej cząstce rzeczowników odsłownych; to zabezpieczenie też jest na wyrost, bardziej ochroni; ale gdybyś zdecydowała się na rekonstrukcję, to przyjdą na pewno nowe słowa, czego Ci serdecznie życzę :) hey

22 listopada 2011 o 18:24

najbardziej za czas, bo drogi :))) dziękuję/ skoro piszesz,że zdałoby się, to popracuję :)))

22 listopada 2011 o 18:30

próbuję odgadnąć sensy ale już na początku potykam się o "spuchnięte poduszki" :) czy może to znaczyć "nieużywane"?

22 listopada 2011 o 18:55

od łez Aneczko :))) wierszyk przeznaczony pod topór, jeśli masz jakieś słowko, to poproszę:)) mam myśli, ale brak odpowiednich słów :))

22 listopada 2011 o 19:12

nie wpadłabym na to, że od łez :( bo przemoczone poduszki są raczej oklapnięte - może niepotrzebnie brnę w takie skojarzenia, ale muszę mieć jakiś klucz :) pomyślę jeszcze, nie spiesz się z toporem

22 listopada 2011 o 19:50

Jeszcze trochę tego Listopada zostało niestety, ale pomysł z listonoszem zacny:).

22 listopada 2011 o 21:30

dzięki Dal, zastanawia mnie, dlaczego psy nie znoszą listonoszy :)))

22 listopada 2011 o 21:10

Nie tnij, daj mu odsapnąć:))

22 listopada 2011 o 21:25

trochę zamieszałam tylko, tak, jak radził Wiese :))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

22 listopada 2011 o 21:25

Widzę Natali, że wciąż boleśnie siedzą w tobie te skutki pożegnania...:)))

22 listopada 2011 o 22:19

rogate, dziękuję Małgosiu :)))

22 listopada 2011 o 21:32

Psy nie znoszą listonoszy ze względu na duże skórzane torby:))))

22 listopada 2011 o 22:48

listonosze właśnie tym się wyróżniają :)))

bosonoga - Gabriela Bartnicka

22 listopada 2011 o 22:44

Czytałam wcześniej :-) Korzystne zmiany poczyniłaś :-) Pozdrawiam :-)

22 listopada 2011 o 22:47

dzięki za czytanie :))) pozdrawiam :)

Anna Maria Magdalena

22 listopada 2011 o 23:26

:))

22 listopada 2011 o 23:31

dzięki Aniu za obecność :))

Leszek Lisiecki

23 listopada 2011 o 14:51

Hm... jeszcze raz tęsknota - bardzo na tak...

23 listopada 2011 o 15:29

tu nie utożsamiam się z nią - dzięki Leszku :)))

Leszek Lisiecki

23 listopada 2011 o 15:32

Mimo to nadal mi się podoba :))

23 listopada 2011 o 21:10

po zmianach lepiej :)

23 listopada 2011 o 21:17

cieszę się,że zaglądasz :)))

23 listopada 2011 o 21:13

zauroczyło:)

23 listopada 2011 o 21:18

dzięki Nesco :))) piękny awatar :))

25 listopada 2011 o 18:03

świetnie uchwycony brak ... bez szybkiego ratunku na pocieszenie ... a szkoda :))) pozdr. K.

25 listopada 2011 o 19:04

dzięki Kajus, pocieszenie przychodzi z takimi komentarzami :)))

Janusz Opyrchał

25 listopada 2011 o 18:59

Natali. Czekałem cierpliwie aż zakończysz szorowanie tego wiersza. I tak, teraz jest czysty jak tafla srebra. Bardzo mi się...

25 listopada 2011 o 19:06

Januszku ...mi się... bo jesteś :))) dziękuję

8 grudnia 2011 o 08:28

:)) piękny wiersz o wielkiej nieobecności i tęsknocie. gratuluję.

9 grudnia 2011 o 19:29

dziękuję Magdalko za czytanie :)))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

9 grudnia 2011 o 20:08

Hej, Natali, miło było znowu zajrzeć...:)

18 grudnia 2011 o 18:55

dziękuję Małgosiu, miło Cię widzieć :)