|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (100) Dziennik (2) Fotografia (20) Grafika (27)
Pocztówka poetycka (12) Handmade (2) O autorze Znajomi (40) | |
uczucia kruche
jak motyle życie
otulone dłońmi
niby ciepła szalem
próbują wzlecieć
za krótki ich żywot
nie pozwala
wiecznie trwać
zaniedbane umierają
jak barwny pył
zostawiają ulotną poświatę istnienia
racja.... tak bywa, zaniedbane uczucie umiera
zgłoś
jak ogień
zgłoś
Podoba się. Tutaj / jak motyl(e,a), życie?
zgłoś
na wzór pieskiego :))
zgłoś
Pierwsza myśl najsłabsza, ale to tylko rozgrzewka.
zgłoś
bo najsłabsze są uczucia - rozgrzewają płytko raczej - potem poranione - zajmują bo pływaja na wierzchu - nie zależne od woli
zgłoś
Pięknie..Podoba mi się, chociaż nie polecam cierpiec:)
zgłoś
Motyla noga! :))) Cóż za cykl! BARDZO NA TAK!!
zgłoś
dzięki Agnieszko, dobry pomysł na tytuł cyklu:))
zgłoś
Ta poświata zostaje bardzo długo.....
zgłoś
... barwi trwale
zgłoś