Poetry

Lecz nawet w samotności  łzy nie uronię


w ciemnych zakamarkach ludzkiego umysłu

pochowałam cię na zawsze

kiedyś modliłam się o amnezję

by nocą nie myśleć

dłubałam palcem w ścianie

często chodzę z rękoma w kieszeni

to nie przez brak szacunku

wstyd pokazać dłonie

a jednak mam uczucia są takie slodkie

a jednocześnie złe

patrzysz mi w oczy i wiesz

czego nigdy nie wypowiem....