23 may 2013
Pożeracze marzeń.
Twe dłonie męczą kaprysami
klaustrofobicznie uszczelniają umysł
dziś oddaję dzień we władanie słową
nasza świadomość stacza się po równi pochyłej
siedząc pod niebem
odpalam papierosa...
Latest items:
other poems: O wiersze mnie nie prosiłaś., W moim niebie., Pożeracze marzeń., ***, W ciszy oczy przymykam, Sen czI, Nigdy więcej, Pamiętnik samobójcy, Batalia o śmierć mimo życia., O wiersze mnie nie prosiłaś., Umrę na wiosnę., Gdybyś był, Dziewczyna zmarłego., Czekolada., Ambitna anoreksja., Anonimowość, Jaka jestem., Czego nigdy nie wypowiem., Będę mamą ., Ulica, Słowo., Z widnokręgu, Gdybym była., Czkawka, Dziewczyna zmarłego., Umrę na wiosnę., Zawieszenie broni,
Latest comments:
20 february 2026
ais
Na pewno... Dziękuję.
20 february 2026
violetta
U jakie ładne:)
20 february 2026
Śliczny dziobak:)
18 february 2026
:) podoba mi się:)
18 february 2026
Jaga
Już bym wolała minus, zamiast odwilży i chlapy:))
18 february 2026
obie formy są poprawne wg mnie, naręcz jest
18 february 2026
sam53
krótko delikatnie :)
18 february 2026
ja bym się upierał przy "naręcze poezji"
18 february 2026
jeśli tylko
żeby było cieplej :)
18 february 2026
Tulipanowe pomarańcze :)
18 february 2026
Naręcz poezji w bukiecie wiosennym :)
18 february 2026
Tak, niejadalny, ale ładny i ciekawy z obu stron
20 february 2026
Jaga
19 february 2026
wiesiek
17 february 2026
wiesiek
17 february 2026
jeśli tylko
16 february 2026
wiesiek
16 february 2026
Jaga
14 february 2026
wiesiek
14 february 2026
Jaga
13 february 2026
wiesiek
12 february 2026
Jaga