Poetry

Dzień ciężki  opadł z sił strudzony
topiąc w błękicie chwilę nieskożonej ciszy
spocząłem kroplą w twych alabastrowych dłoniach
każda rysa rozbija łzy wyrzeżbione życiem
Kobieto z dużymi oczami
siedzisz nie opodal mnie
i patrzysz....
 
 
 
,,Można odejść na zawsze 
by stale być blisko''.