temat gwóźdź. zakończyłaś z przytupem.

report

Oj, Czukczo, odpuść czerniaka, złów sobie białuchę.

report

Dziękuję.

report

potrafisz wciągnąć czytelnika w swój świat -nawet przypomniało mi się że i ja miałem pieprzyk na plecach który mnie swędział i drapałem go a ten zamienił się w owłosioną myszkę a teraz boję się że będę musiał mieć jeszcze kota jak będą przerzuty .. pochwalę zatem ten wiersz (zanim umrę ) -piękny i wzruszający wiersz

report

przystaję pod tym wierszem... w takich chwilach myślę, że Boga nie ma, bo gdzie jest jeśli na to pozwala, a jeśli jest to dawno wymknęło mu się wszystko spod kontroli... poruszyłaś, niełatwy temat, to przykre że dotyczy dzisiaj tak wielu, a wokół coraz więcej chorych ludzi, wystarczy przejść się na onkologię żeby mieć pojęcie o skali. Pozdrowienia.

report

O rany!!!, to nie można ich drapać,???!;))),( też mam kilka- ale prowadzę życie osiadłe- pozdrawiam)

report

dlaczego to jest tak napisane, jak dla dzieci z podstawówki...hmm...

report

przeczytałam kilka Twoich wierszy. podoba m i się styl jakim się posługujesz, taki wydawałoby się, wprost, a jednak porusza i to bardzo. ten wiersz szczególnie do mnie trafia. pozdrawiam:)

report

kto ma styczność z takimi chorobami, ten rozumie jak ważne są takie doznania, czytałem pod wrażeniem.

report

Pewnie dlatego jest tak prosto, bo nie umiem inaczej. Dziękuję bardzo za komentarze i inne ślady czytania moich wierszy.

report

Super, bardzo się podoba.

report

tyle prawdy w Twoich wierszach, u Ciebie prostota w wierszach jest wielka, potrafisz tak pięknie bez żadnych ozdobników...

report

Zamyśliłam się... To sztuka umieć pisać o ważnych sprawach w prosty i wciągający sposób. Brawo!

report