Drzewo poznania - Withkacy - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Withkacy
	ALL WORKS Poetry (34) Diary (2) Photography (11) Books (2) About me Friends (77)

16 october 2011

Withkacy

Drzewo poznania

już dawno ktoś
posadził za mnie jabłoń

wiosną
gałęzie dumnie wzniósł do nieba

kwieciem nęcił oczy

pozwolił dojrzeć
ramiona obwiesić owocem

jesienią pochylić się ku ziemi
wiatrom do kosza zbierać

żołądek napełnić plonem

.

Joanna Danuta Bieleń

16 october 2011 at 20:58

Witkacy, chyba jesteś przez kogoś bardzo kuszony. Czas poznania nastał :) Ckliwy wiersz.

16 october 2011 at 21:00

Kuszony powiadasz, hm... i to jeszcze jak. Dzięki Joanno za ślad. Pozdrawiam. ;)

16 october 2011 at 21:01

A przez żołądek do serca jako cd;) Czyli znowu kuszenie;) Dobrego:)

16 october 2011 at 21:02

Raczej spożytkuję dla siebie i Waszego dobra ;)

16 october 2011 at 21:07

ojjj Witus, widze ze masz wielka chrapke na cudza zonke :)))

16 october 2011 at 21:09

Wolę pić z własnej studni, jak już :)

16 october 2011 at 21:10

hihi jak nie na cudza zonke, to na ich owoc masz oskome:))))

16 october 2011 at 21:12

musiałbym tylko zadowolić się kwieciem, a ja nie lubię prowizorki ;)

16 october 2011 at 21:15

jest jeszcze jedno wyjscie, ona rzuci go dla ciebie:)))

16 october 2011 at 21:17

Szel, skąd Ty bierzesz interpretację? Z "przyjaciółki? Twoje szczęście, że nie przyjadę.

16 october 2011 at 21:18

Wyślę wiatry na Twoją wyspę :))

16 october 2011 at 21:22

e tam z przyjaciolki, czy ja nie mam wlasnej glowy :P szkoda ze nie przyjedziesz, bo moze okazloby sie, ze nie mam powodu sie ciebie bac:)))

16 october 2011 at 21:23

Tego się nie dowiesz :P

16 october 2011 at 21:26

tym razem ci sie upiecze :P

16 october 2011 at 21:28

się Tobie :p

16 october 2011 at 21:31

teraz to juz spieklam raka, koniecznie musze przywrocic ta maskotke ..:)))

18 october 2011 at 22:06

nie zapomnij, to co ugadane

19 october 2011 at 21:46

pamietam pamietam Wiciu, inaczej mialabym u wszystkich przerabane:))

19 october 2011 at 21:49

Trzymam za słowo.

19 october 2011 at 21:57

koniecznie i nie tylko, mozesz mnie jeszcze potrzymac za ...pas tez :))

An - Anna Awsiukiewicz

16 october 2011 at 21:09

Skosztujesz? Bardzo głęboka myśl:) Można to czytać na różne sposoby:) Po owocach poznaję:)

16 october 2011 at 21:10

Można, w tym tkwi sedno. Ja mam swój ;)

An - Anna Awsiukiewicz

16 october 2011 at 21:12

Wiem i nie o cudzą żonkę chodzi --hihi :)Pozdrawiam:)

16 october 2011 at 21:13

Nie karmię oczu.

16 october 2011 at 21:21

ważne żeby umiejętnie poznać i zrozumieć

16 october 2011 at 21:23

Dzięki Reniu.

Jarosław Jabrzemski

16 october 2011 at 21:30

A to jest naprawdę dobry tekst.

16 october 2011 at 21:35

A już myślałem, że nie może się zdarzyć. Dzięki. Pozdrawiam.

16 october 2011 at 21:36

Wituś, jak Cię lubię, i jak rozumiem ten wiersz, to i tak za adwokata diabła fuchę wezmę tym razem. ;) Tak po męsku – haczy mi parę rzeczy. ;) Brzmienie – „kwieciem nęcił oczy”, co jest złego w „kwiatami nęcił”? ;) Także – „obwiesić owocem” – to mi się jak „obwieś” czyta. :( No i tym „owocem”? Nie mógłby ramiona ozdobić owocami, przystroić w owoce, czy tp? ;) No i popatrz na nagromadzenie bezokoliczników – „dojrzeć (nawiasem mówiąc, także z zobaczeniem czegoś się kojarzy)/obwiesić/pochylić/zbierać/napełnić” – trochę dużo. ;) Masz buziaka i kombinuj, jeśli chcesz mnie na kolana rzucić. :)))

16 october 2011 at 21:44

Być może, ale m usiałbym, wiersz doszczętnie ograbić i zmienić puentę. Co do /kwiatem nęcił oczy/ jakoś mi nie brzmi, może jutro ale reki nie dam. Bardzo dziękuję :)*

16 october 2011 at 21:49

Wituś - w takich przypadkach można napisać drugą wersję. ;) A po paru dniach porównać. Nie trzeba aż tak dużo zmieniać, a na pewno nie pointę - wystarczy zróżnicować trochę formy gramatyczne i obwiesia się pozbyć. ;)))

16 october 2011 at 21:56

kwiatami się nie najem :)) czekam na szarlotkę ;)

16 october 2011 at 22:04

To wyhoduj jabłka na tym drzewie. :)))

16 october 2011 at 22:07

Dobrze. Przywiozę (się). ;)

Jarosław Jabrzemski

18 october 2011 at 22:11

Góralko, Halko, Tobie jednej na świecie powiem, że lubię kwiecie.

Kasiaballou vel Taki Tytoń

16 october 2011 at 21:39

Dobra poezja. Aha; i nie broń się Witkacy, ale przytakuj ;)

16 october 2011 at 21:45

Lubię jak rozrabiasz :)

16 october 2011 at 21:49

A ja lubię, gdy ktoś się broni. :)))

16 october 2011 at 21:51

ojoj ;)

16 october 2011 at 21:51

tym razem pochwalę wiersz i autora -dobry text (ale to pewnie już przedmówcy powiedzieli ;))

16 october 2011 at 21:53

Dziękuję Darku. Miło Cię gościć w mojej pisaninie

Małgorzata Krupińska-Nowicka

16 october 2011 at 22:01

Ilu to już pragnęło poznać sens drzewa poznania...)))

16 october 2011 at 22:10

Ilu to, najadło się samym wzrokiem. Efekciarze. Pozdrawiam.

16 october 2011 at 22:29

wiedzieć, że nie trzeba więcej. być tu i teraz. cenne.

16 october 2011 at 22:33

i nie przecenić. pozdrawiam :)

16 october 2011 at 23:27

"pozwolił jesienią pochylić się ku ziemi wiatrom" - ten fragment najmocniej mnie uderzył

17 october 2011 at 21:43

Pozdrawiam.

19 october 2011 at 15:34

genetyczny zapis.... czyli kod życia... ;-)))

19 october 2011 at 21:44

Dziękuję. Ciekawą drogą podążasz.;) Pozdrawiam

19 october 2011 at 21:56

nie zawsze można wgryźć się w jabłko, póki ma się zęby, dopiero starość pokazuje jakie robiło się błędy

19 october 2011 at 21:59

Pokora uczy, brzydzi się efekciarstwem. Kwiatem się nie najesz nawet bez zębów. Dzięki Konradzie za ślad. Pozdrawiam

19 october 2011 at 22:04

samym kwiatem nie, ale jak przyleci pszczoła, zbierze nektar, zaniesie do ula, tam zrobi miód i też można spróbować, ale masz rację, to wszystko trzeba najpierw poznać

19 october 2011 at 22:05

Ten Ktoś, to jest gość :))) TAKĄ jabłoń posadził :)))

19 october 2011 at 22:07

Jest. Ten co kwiatem nęci też, choć to już inna beczka. Dziękuję Natali. Pozdrawiam.

19 october 2011 at 22:14

hehe, to ta sama bajka, a wszytko przez "Ewkę" :))

19 october 2011 at 22:16

Już nie wykręci się już nikt ogryzkiem ;)

19 october 2011 at 22:20

już wtedy liczył się marketing :))

22 october 2011 at 18:36

małe " i" -- i kwieciem nęcił oczy, mocno otworzyłoby ten wers ; ładnie

22 october 2011 at 18:38

Dzięki. Pomyślę nad tym, wiese ;) pozdrawiam

24 october 2011 at 13:04

dla mnie nieco archaiczne słownictwo nadaje wierszowi syntetyczny wymiar z odwołaniem do symboli uniwersalnych. Jabłoń równocześnie jest taka nasza.

24 october 2011 at 13:06

Miło Cię gościć, Barbaro. Pozdrawiam serdecznie.

31 october 2011 at 11:04

Witkacy, czy koniecznie tak... barokowo? Dobry zamysł, szkoda go psuć nadmiarem "kwiecia". Pozdrawiam.

31 october 2011 at 21:31

Witek - może to wszystko dlatego, ze drzewo posadzone wiosną. Gdyby tak posadzić jesienią, do wiosny zdobyłaby wiele rumianych jabłuszek. A jabłoń - to ona - należy dać jej wiele uczucia a Ty tak praktycznie podszedłeś do tematu. Daj lepiej tytuł " Poznania drzewo" hihi pozdrawiam z Poznania

1 november 2011 at 20:57

Poznaj więc, że Jezus też nauczał z (Ł)odzi. :))

1 november 2011 at 21:05

a nie w (Ł)odzi no cóż fakt wary (P)oznania uśmiechy ślę :)

1 november 2011 at 21:05

a to psikus - miało być "warty" hihihi

1 november 2011 at 21:06

Dzięki. Wzajemnie Elu :)

2 november 2011 at 21:37

:))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

4 november 2011 at 21:46

Witkacy, widzę tu wiele odniesień. Utwór bardzo wieloznaczny...:)))

4 november 2011 at 21:47

To prawda. dziękuję, że wpadłaś i coś znalazłaś dla siebie. ;)

9 november 2011 at 18:32

ale nikt tak jak Ty nie potrafi zachwycić się sadem :))))))) brawo!

25 november 2011 at 17:45

Przyszedłem poczytać przyjaciół, zachwycasz... Prawdziwa poezja, to ode mnie, prawdziwa poezja. Pozdrawiam.

26 february 2012 at 07:43

niby rajska jabłoń,a tu śliwki robaczywki ... ;)

12 june 2012 at 10:24

Bardzo ładne:)

12 june 2012 at 10:29

miło gościć :)