to co widzisz nie jest tym na co patrzysz
zaopiekuj się sobą,
pachniesz smutkiem, który przysiadł
na ramieniu. maluje oczy
przygaszonymi barwami.
kolory ziemi rozpełzają się za horyzont.
przestań wchodzić w stare, wyblakłe pejzaże.
zaraz z drzew wybudzi się wiosna, wybuchnie
zielenią Veronesa, a my wciąż znamy się
tylko z reprodukcji.
mów do mnie,
słowami otwierasz przestrzenie.
wyczarowuję z nich niuanse,
by się nimi karmić,
kiedy znowu zamilkniesz.
________________________
super smutek, a wiersza adresatem jest autor albo ktokolwiek, lubię smutne zamglone pejzaże. Kiedyś przyjdzie wiosna
report
Masz rację. Adresatem może być sam autor albo ktokolwiek.. Podoba mi się taka przestrzeń interpretacyjna :)
report
Jak zwykle świetnie napisany wiersz, msz milczenie nie zawsze jest złotem, ale jak ktoś milczy, to bywa, że robimy to samo, skoro komuś ono pasuje, to widocznie lubi ciszę. Pozdrawiam sobotnio, Iwonko :)
report
Dziękuję, Grażnko - wierna czytelniczko :)
report
Zazdroszczę lekkości w pisaniu, takiej nieuchwytności jakby na pograniczu. Bardzo plastyczne obrazowanie.
report
Bardzo dziękuję :)
report
zaopiekuj się sobą, przestań wchodzić w stare, wyblakłe pejzaże. mów do mnie, płynę i płynę czytając... lubię takie balansowanie na krawędzi melancholii
report
To miłe. Dziękuję :)
report
Mów do mnie, mów... . Melodią słowa mów dziś do mnie chcę chłonąć jego moc i brzmienie siłę gdy z iskry czyni płomień i lekkość z jaką wpada w wiersze pozwól nakarmić się poezją jej barw paletę zmienić w zachwyt niechaj na strunach zagra wieczność gdy rytm się podda wyobraźni wychwyć ze szmeru pomruk grzmotu rwij tak jak echo myśl na strzępy chcę w dojrzałości znaleźć spokój ale to słowo z innej pieśni S.K.
report
Dziękuję za poetycki komentarz Naczelnego Romantyka Portalu :)
report
Podpisuję się pod Ajw. Bardzo trafnie to ujęłaś. Poetka zawsze wyczuje pokrewną duszę :)
report
Lubię taką zieleń, ma taką spódniczkę na wiosnę:)
report
Ja też lubię kolor zielony :)
report