Poetry

sylwianiedowiary
PROFILE About me Poetry (3)



28 july 2012

Ballada o spuście

dedykuję mojej nowej, pięknej
przyjaciółce.



Mieszka nad morzem, lecz wody jak na lekarstwo,
więc rzadko wychodzi z domu. Mąż, z nim ślubne
dziecko, na które nie ma alimentów, nie ma pracy,
nie ma przebacz. Tylko syn chorowity, samotny.
Po życiu tak pięknym i pięknym, wolałaby coś
radosnego.

Trzęsie się jak zwierzątko schowane przed ludźmi
w łazience. Powtarza: to się nie zdarzyło
mnie, lecz komuś, komu jeszcze nie dałam szansy
na szczęście. Po życiu tak pięknym i pięknym,
wolałabym coś radosnego.


list of responded items:

 

choose your artistic answer

 


number of comments: 9 | rating: -1/15 | report | add to favorite

Comments:

dintojra,  

Fatalna wersyfikacja, ponadto bardziej proza jak poezja.

report |

issa,  

dla równowagi: chyba raczej przeciwnie: wcale niefatatalna, no chyba że uznać za fatalną jej zgodność z fatum w tekście

report |

Istar,  

a mi się podoba :)

report |

sylwianiedowiary,  

mnie też, najlepszego;)

report |

sylwianiedowiary,  

fatalna;) sorki!

report |

issa,  

przyszłam, kliknąwszy myszką w Twój login w komencie pod moim wierszem. poza spostrzeżeniem wyżej, jeszcze jedno: może warto dedykację przenieść na górę, tuż pod tytuł, z drobną redakcją. tyle tylko wg mnie wystarczy: "mojej nowej, pięknej przyjaciółce". dobrego

report |

issa,  

p.s. pisz, pisz, kobieto

report |

sylwianiedowiary,  

dziękuję za pomoc, dyg, dyg... piszę, piszę, Misiu!

report |

zuzanna809,  

"po życiu tak pięknym i pięknym wolałaby coś radosnego"- utkwiło w pamięci.

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register