nicość - Istar - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Istar
	ALL WORKS Poetry (426) Prose (10) Diary (159) Graphics (3) Postcards (17) About me Friends (84)

25 june 2013

Istar

kiedy tak patrzysz - a ja wiem że stamtąd niewiele widać, zastanawiam się ile jeszcze takich widoków trzeba żeby się zbliżyć.

- dlaczego nie wyjdziesz - zapytała któregoś dnia córka
- pada - mówię
- nie od zawsze - brnie
- kiedyś wychodziłam - cichnę
- wiem, kupowałaś więcej butów, od lat nie zmieniłaś ani pary, szczególnie na lato

chodzę boso, mam usprawiedliwenie na wypadek insynuacji - wariatka.
kocham deszcz, ten kto wie nie zadaje głupich pytań kiedy moknę.

dzieci, ile w nich wiary że człowiek może się nawrócić w stronę życia
ot tak, obudzić w słońcu, wejść do kałuży, iść i nie przepaść za chlebem.

lubię słomkowe kapelusze i spódnice do ziemi. lubię dotykać. nie lubię głębokości. moja tafla czasu ani drgnie. kiedyś będzie tak jakby mnie nigdy nie było.

liczy się być teraz.

25 june 2013 at 23:43

nie potrafię tak prosto opisać tego, co zrobił ze mną Twój tekst. ładnie? ładnie to za mało. ja też lubię słomkowe kapelusze i spódnice do ziemi. i też lubię dotykać. i tak naprawdę to. .liczy się być teraz :)

26 june 2013 at 20:21

dziękuję kim że jesteś :)

26 june 2013 at 05:48

w kałużę potrafisz;))- dobrego Marzenko:)))

26 june 2013 at 20:22

Ty wiesz ;) buź Wielki :)

Jerzy Woliński

26 june 2013 at 09:41

puenta mówi wszystko:)

26 june 2013 at 20:22

:)

26 june 2013 at 09:41

mówi się; mówi się teraz..

26 june 2013 at 20:22

teraz

26 june 2013 at 10:02

:) "Iść i nie przepaść za chlebem". Przepaść za chlebem. Nie ma przepaści za chlebem lub jest. Przepadać za chlebem. Przypomniał mi się odległy sen. Dawno, dawno, lata temu, wariacko realnie, śniły mi się Chlebowe Góry. W innym sensie niż "dużo jedzenia", w jakim głodującemu marzyłyby się "góry chleba". Tam piętrzyły się pasma gór, tyle że z pieczywa. Dotknęłam go u podnóża, by się upewnić, że naprawdę nie sczerstwiało. Rzeczywiście, ciasto gór było gorące, jakby z pieca. Wspinać się tam, to deptać chleb - zamiast kamieni pod butem trzeszczałaby skórka. Za to "ugryźć górę" nabrało nagle sensu.

26 june 2013 at 20:29

Zaczepił mnie dziś pan pytając o schronisko dla bezdomnych. Nie wiedziałam gdzie jest, ale przypomniały mi się Twoje góry i mój chleb przez który przepadam. Niestety nie zdążyłam zareagować, poszedł.

26 june 2013 at 11:39

Te ostatnie teksty lubią głębię zupełnie odwrotnie do peelki. Zapadają się głęboko i długo. Zawlaszczaja sobie czytelnika, nie pozwalają zapomnieć, każą sobie to i owo przypominać.

26 june 2013 at 20:30

to nielubienie to kokieteria, albo chwilowa niedyspozycja, albo jeśli mowa o wodzie - sama prawda, dziękuję Lady że zajrzałaś do mnie.

26 june 2013 at 12:02

"liczy się być teraz"

26 june 2013 at 20:31

tak

26 june 2013 at 20:36

jest tylko teraz, tu i własnie w tej chwili :)

26 june 2013 at 20:37

hej hej :))