Poezja

Czuję się jak królowa
Której władzą kłamstwo jest
Ciągle szukam szczęścia
Oszukując samą się

Patrzę na grę światła i cieni
Widząc jak wrony pożera śmierć
Czekam aż cos w końcu sie zmieni
Wiedząc że kłamstwo jedno jest

Co z tego iż uciekam
Nie chcę jak inni w miejscu tkwić
Nie mów mi że mam sie zatrzymać
Nie chcę wracać i znów tego zaczynać

Czuję się jak królowa
Od zarania przeznaczona śmierci
Czuję się mistrzynią
Boginią samotności i nędzy