Poetry

Wsiadam za tobą do autobusu
układam oddech na twoim karku
nie mając celu głupiego kursu
od stacji w parku

całą godzinę tworzę z uczuciem
powietrzne supły na kształtnej głowie
ty niecierpliwie świętym swym butem
stukasz w podłogę

wysiadam ufna że spojrzysz jeszcze
bo z tobą jadę na koniec świata
wiedząc że długo i niebezpiecznie
jest stąd się wracać.