Proza

o krok do zachwytu

relacjami miłosnymi z kobietami
w upojny sens
angaż płci

o krok od zachwytu nad jaźniowością świata

bycie dla siebie myślami, bycie podmiotami
dzięki innym, a zarazem sobą i że przestrzeń
patrzy, czuje, granice są ale ich nie ma...

tylko od czynu dobrego
od kroku zdecydowanego
obiadu własnoręcznego
od przyjaciela starego
koleżanki nowej
od fachu w ręku
od fachu umysłowego

jak stąd do galaktyki kraba

ale do focha blisko

Więc żyje się byle jak

ale bliżej niż kiedyś
do sił stwórczych
w ich pospolitości

jak należenie do rodziny...