Dziennik

Czasem, w ramach higieny osobistej, wypraszam się z siebie, robiąc miejsce dla gości, którzy potrafią przetwarzać nieobecność.
Po powrocie zastaję zwykle bałagan — stare błędy stoją nie tam, gdzie je zostawiłem, a na ich powierzchni zalega obcy kurz.
Wtedy zmieniam zamki w drzwiach i zabieram się za przywracanie status quo.
Gdy błędy lśnią jak nowe, zwołuję je i liczę — wszak są moim największym bogactwem.