wiersz dla syna

szczęście
nie musi nic robić
poza byciem
tam gdzie jest

nie opuszczaj go
dla cudzego nieszczęścia
bądź raczej
siłą przyciągania
która udaje
że niczego
nie przyciąga

wszystko
co próbuje cię wciągnąć
wpada
dokładnie tam
gdzie ty
nawet nie drgnąłeś

profil

stoi
na styku
precyzji
i
pustki

tnie słowa

szuka miejsca
gdzie sens
jest już
prawie
ciszą

wraca
zawsze
do tego samego pytania

ile jeszcze
można
odjąć

żeby
(...)

--- cały tekst ---

warstwa

spadanie
które nie jest już ruchem
tylko różnicą
w jasności
tak minimalną
że można pomylić ją
z absolutnym bezruchem

sen
bez struktury
i wnętrza

przesunięcie
w gęstości światła

rzeczywistość
nie wchodzi tu
jako cokolwiek
rozpoznawalnego
jest ledwie nieciągłością
w jednej z warstw
bieli
tak subtelną
(...)

--- cały tekst ---

powrót byłby wariantem znikania

szyba
przekarmiona światłem

trawi
czeka

oddech
już odleciał

i nie wraca

lustro

tekst
wciśnięty w nie
moc
pożycza oczy

kata
strofa

próg

jestem gotowy
usłyszeć
byle tylko
ktoś
trafił w odpowiedni moment
ciszy

uwikłany

nie myśleć

musi
samo
się
zrozumieć

może nawet
się
wyjaśni

niech
pomyślę

migawka

trąciłem głową gałązkę czereśni
spadł śnieg odpłynął motyl
czas zaplątał się sam w sobie
i nie chce mu się udawać że jest tym
czym nie jest

Bezsensy

Słońce strzelało w pokój przez okno. Szafa nie zdążyła zamknąć się na czas. Wszyscy inni milczeli, więc szkody były niewielkie. Tylko jedna urosła ponad miarę i nigdzie nie może się zmieścić. Właśnie taką cenę płaci się za wielkość.

epizod

z całego zdania
pamiętam przecinek
po nim już tylko
apetyt kropki