samozapis

pies z nosem
w gąszczu własnych definicji

nic
się tutaj nie wydarzy

ciąg dalszy
jak drzazga
utkwił
w tu i teraz

i tylko trawa
przejmuje się
przepowiedniami
rachunku prawdopodobieństwa

stoję na uboczu
obserwując ciszę
polującą
na zaspane sekundy

moją stopę
dopadła
(...)

--- cały tekst ---

pozór

nic
nie wraca

nic
nie odchodzi

jest tylko
ciągłość
bez świadomości
istnienia

i rysa
która nie wie
że dzieli

z tej niewiedzy
powstaje kształt
udający linię

żeby
móc
trwać

wektor

noc cienka
jak papier
przejście bez śladu

w przestrzeni
coś trwa
coś oddycha
coś patrzy

otwiera się
światło

w pamięci droga
którą kiedyś było

twoja forma
nicuje kierunek
ruch jest bez imion

wychodzisz
w stronę
bez początku

bez końca

wiersz dla syna

szczęście
nie musi nic robić
poza byciem
tam gdzie jest

nie opuszczaj go
dla cudzego nieszczęścia
bądź raczej
siłą przyciągania
która udaje
że niczego
nie przyciąga

wszystko
co próbuje cię wciągnąć
wpada
dokładnie tam
gdzie ty
nawet nie drgnąłeś

profil

stoi
na styku
precyzji
i
pustki

tnie słowa

szuka miejsca
gdzie sens
jest już
prawie
ciszą

wraca
zawsze
do tego samego pytania

ile jeszcze
można
odjąć

żeby
(...)

--- cały tekst ---

warstwa

spadanie
które nie jest już ruchem
tylko różnicą
w jasności
tak minimalną
że można pomylić ją
z absolutnym bezruchem

sen
bez struktury
i wnętrza

przesunięcie
w gęstości światła

rzeczywistość
nie wchodzi tu
jako cokolwiek
rozpoznawalnego
jest ledwie nieciągłością
w jednej z warstw
bieli
tak subtelną
(...)

--- cały tekst ---

powrót byłby wariantem znikania

szyba
przekarmiona światłem

trawi
czeka

oddech
już odleciał

i nie wraca

lustro

tekst
wciśnięty w nie
moc
pożycza oczy

kata
strofa

próg

jestem gotowy
usłyszeć
byle tylko
ktoś
trafił w odpowiedni moment
ciszy

uwikłany

nie myśleć

musi
samo
się
zrozumieć

może nawet
się
wyjaśni
(...)

--- cały tekst ---