Aśćka
4 kwietnia 2014 o 18:02

piękne:)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 18:07

zapukało z opóźnieniem uśmiechnięte rzekło jestem ;)

zgłoś

Aśćka
4 kwietnia 2014 o 18:10

podpiąć pod zdjęcie, to zdanie, liryczne westchnięte :) a podpięcie do wiersza Weroniki bardzo, bardzo niebieskie:):)

zgłoś

Wieśniak M
4 kwietnia 2014 o 18:10

nic bardziej oryginalnego od Aśćki nie wymyślę:)))

zgłoś

Aśćka
4 kwietnia 2014 o 18:11

a toś mnie ucapił Wiesiu:) ale .. zgadzam się z Tobą, bo co tu można więcej:)

zgłoś

Wieśniak M
4 kwietnia 2014 o 18:11

oprawić w złote ramki za szybkę i przecierać raz w tygodniu na mokro. Na sucho codziennie:)

zgłoś

Wieśniak M
4 kwietnia 2014 o 18:12

to ja się zgadzam na Twoją zgodę z moją zgodą:))))

zgłoś

Aśćka
4 kwietnia 2014 o 18:19

tylko ciiicho, za zagrodą:) co do szybki, jest pewna nadzieja, że zgodę da Autor, na oprawę dzieła.:)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 19:22

Najlepszy kawał jaki dziś usłyszałem to że Wieśniak czegoś tam bardziej oryginalnego nie wymyśli :)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 19:26

ramki złote to nic tylko Wasze słowa tu napisane, Aśćka i Wieśniak :) . Kurze zetrzę tylko by ramy piękniej lśniły :)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 19:31

czy Anusia ma choć troszkę z tego co Ty sobą dajesz, Mgiełko ;)

zgłoś

Aśćka
4 kwietnia 2014 o 19:49

hm, a to się porobiło. no cóż i tak bywa. najważniejszy kontekst, a w tym, Ania to samo mgielne piękno:):):)

zgłoś

Aśćka
4 kwietnia 2014 o 20:05

myślę, że się to nieporozumienie wyjaśni

zgłoś

Wieśniak M
4 kwietnia 2014 o 20:30

hahaha:)))- mgło:)))...to czysto egzystencjonalny tekst był przecież:)))- i z przesłaniem- dajmy coś z siebie innym;))

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 21:02

Mgiełko, Twoje słowo zawsze biorę :)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 21:39

przecież wiem, Mgiełko :) - je le sait - I know it - det kanner jag - ja eto znaju - es weist Ich;)

zgłoś

deRuda
4 kwietnia 2014 o 18:18

yin i yang - sama natura :)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 19:28

pod tkanką codzienności dostrzegasz światy inne, deRuda :)

zgłoś

deRuda
9 kwietnia 2014 o 23:12

a wróciłam tu, popatrzeć na równowagę :)

zgłoś

Damian Paradoks
9 kwietnia 2014 o 23:24

masz ją w sobie :)

zgłoś

deRuda
9 kwietnia 2014 o 23:25

ale bardzo głęboko ukrytą ;)

zgłoś

Damian Paradoks
9 kwietnia 2014 o 23:28

jak rdzeń kręgowy :)

zgłoś

deRuda
9 kwietnia 2014 o 23:29

hehe, no coś koło tego :) i jednego i drugiego nie czuję - a jednak mam. i jedno i drugie konieczne do życia :)

zgłoś

jeśli tylko
4 kwietnia 2014 o 19:50

wążżżżż..

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 21:00

czy każdy wąż wabi Ewę? ;)

zgłoś

zuzanna809
4 kwietnia 2014 o 21:42

:)))

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 21:45

Zuzia! No nie mów :)

zgłoś

Veronica chamaedrys L
4 kwietnia 2014 o 23:00

..adieu….niebo ciszę gra...nuty kroplami spływają po pięciolinii moich myśli... jedną ręką odgarniam włosy z czoła, drugą przywołuję wiosnę... myśli w biegu rysują dwie dodatkowe pięciolinie... wszystkie trzy spięte, wspomnieniem lotu ptaków, hen wysoko ponad krzakiem bezlistnej magnolii, niczym akoladą...ciszą na błękit czerń i złoto...dalej, wyżej zwykle wymaga trudu…zastanawiam się jak to jest u ptaków i…aniołów…dziękuję, Damianie za ten lot…i powrót na Ziemię…:)

zgłoś

Damian Paradoks
4 kwietnia 2014 o 23:54

lotu dobrego Ci życzę, Veronica chamaedrys :), pięciolinią jeśli można :)

zgłoś

Veronica chamaedrys L
10 kwietnia 2014 o 09:19

...dziękuję, Damianie...:)...postaram się...choć patrząc na znak zapytania, pytam o kropkę...księżycowa nie w tym miejscu, dlaczego?...dlaczego tak wiele pytań w znaku zapytania?...dlaczego?...czy dlatego, że ma kształt haczyka?...a może dlatego, że tak pięknie te ptaki pytają?...a może dlatego, że to druga strona księżyca?...

zgłoś

Damian Paradoks
10 kwietnia 2014 o 14:54

Kropki tu zabrakło dając lotu myśli bezwzględną swobodę :)

zgłoś

alt art
5 kwietnia 2014 o 11:09

E Kropka na marsa..

zgłoś

Jan Łukaszewski
5 kwietnia 2014 o 23:27

Kluczenie ptaków :)

zgłoś

Damian Paradoks
6 kwietnia 2014 o 00:10

klucz otwiera :)

zgłoś

Jaga
9 kwietnia 2014 o 22:10

fantastyczne, brawo :)

zgłoś

Damian Paradoks
9 kwietnia 2014 o 22:14

wymodliłem obraz ;)

zgłoś

inna20
9 kwietnia 2014 o 23:07

Idealnie uchwycona chwila i jeszcze ten księżyc.

zgłoś

Damian Paradoks
9 kwietnia 2014 o 23:10

ile przypadku a ile celowości jest w jednym ujęciu ;

zgłoś

ratienka
15 kwietnia 2014 o 23:19

Prawie jak znak zapytania, albo klucz do otwierania tajemnicy, a księżyc, to pieczęć. ;)))))

zgłoś

Damian Paradoks
15 kwietnia 2014 o 23:36

fotografia pozwala czasem odkryć to czego oko nie dopatrzyło ;)

zgłoś

doremi
15 kwietnia 2014 o 23:47

ptaki, w uporządkowanym kluczu, wiedzą gdzie chcą dotrzeć ;)

zgłoś

xyz
23 kwietnia 2014 o 17:18

zwyczajnie niezwykłe ;)

zgłoś

Damian Paradoks
23 kwietnia 2014 o 21:16

ptaki pojawiły się nagle jak grom z jasnego nieba. Nie oczekiwałem takiego efektu, Zoi :)

zgłoś

piórko
10 czerwca 2014 o 15:34

Ułożyły się w kształt znaku zapytania ;))

zgłoś

Damian Paradoks
10 czerwca 2014 o 15:55

pytanie Piórkiem wpisało się w niebo ;)

zgłoś

Marta M.
16 września 2014 o 21:29

pytaj jeśli musisz...powiedziało niebo :)

zgłoś

Damian Paradoks
16 września 2014 o 22:24

wiedziało niebo że nie zapytam :)

zgłoś

Marta M.
16 września 2014 o 22:26

zawsze wie.

zgłoś

Damian Paradoks
16 września 2014 o 22:48

'zawsze' nie potrafię skomentować :)

zgłoś

alt art
19 października 2016 o 17:02

życie nie jest konieczne..

zgłoś

Damian Paradoks
15 października 2017 o 22:34

rocznica bez trzech dni. Paździerzowa ;)

zgłoś

jeśli tylko
15 października 2017 o 23:21

wszelki duch!

zgłoś

alt art
16 października 2017 o 09:53

różaniec do granic ma nieoczywiste skutki..

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się