chodziło jedynie o poznanie zdania innych ...

zgłoś

to jest jedyny portal, na którym napisałam cokolwiek pod tym zdjęciem, gdzie indziej jest to po prostu zdjęcie zatytułowane : "ludzkie zmartwienia"

zgłoś

też jestem zdania, żeby nie opisywać zdjęć szczegółowo, tym bardziej takim fotkom jak ta, fajnie jest zostawić pole do odczytu oglądającym. fajne zdjęcie, podobnie jak Twoje następne z dłonią

zgłoś

No ale właśnie o to chodzi, że to nie jest tytuł tego zdjęcia, ani jakiś szczegółowy opis, propozycja ode mnie, która miała właśnie za zadanie zostawic trochę pola do odczytu, ale dziękuję za opinię :)

zgłoś

rozumiem :) dla mnie to "kobieta wojny", widzę mocny dramat, oczy są przerażająco smutne

zgłoś

to, co tutaj jest w komentach autorskich, w moich światach zostałoby przyjęte jako znak zaufania i chęci odanonimowienia sztuki. a skoro tak by zostało (żeby dopełnić miejsce trybem przypuszczającym), to i zostanie (w trybie oznajmującym) tak właśnie przyjęte.

zgłoś

dlatego wrócę. jako i zwykle wracam, czyli w sprzyjającym czasie. zatem, do innego dobrego później, dystorsja

zgłoś

tytuł nie powinien nigdy ograniczać

zgłoś

dziękuję issa jeszcze raz ;)

zgłoś

:)

zgłoś

haha, interesujące :D

zgłoś

:) Damian. Chyba się trochę zgubiłam. Chcesz powiedzieć, że dobry makijaż może charakteryzować jedynie prototyp robotnika z lat 50.?

zgłoś

:D

zgłoś

makijaż to dodatek. Tu oczy zadecydowały o moim wyborze, issa. Mężczyźni, niektórzy mają też piękne, duże oczy. Oko prawe ma coś ze spojrzenia mężczyzny. A w ogóle oczy są niezwykle uchwycone ...

zgłoś

Dziękuję Damian :)

zgłoś

tytuł nie zawsze wpływa na to jak się widzi, dystorsja. To tylko odebranie tego, co miałaś na uwadze i wzbogaca percepcje. Są wtedy dwa odbiory równoległe Twego dzieła: zdjęcie i tekst. Czasem biorę eksponujących zdjęcia nagie za niepisatych ;) ... po prostu, dziś jesteśmy zalani zdjęciami w necie i coś może je wyróżnić z tłumu ... np: nagłówek :)

zgłoś

dokładnie :) Opis miał być tylko dodatkiem

zgłoś

issa, makijaż może wiele zrobić, przekształcić. Ale spojrzenie pozostaje niezmienne :) To my ulegamy złudzeniu, które się ulatnia - zostaje surogat ;)

zgłoś

Damian, chyba mniej więcej rozumiem. ja się dość rzadko maluję. tzn., mogę w spokoju wyjść i po bułki rano, i w wiele innych miejsc niż piekarnia - bez nakładania na siebie ulotności ;) może i dlatego - co teraz mi jakoś ostrzej pomogłeś sobie uzmysłowić, Damian - że właśnie tak chyba najczęściej patrzę: oczy. tak. oczy. dłonie. dla mnie makijaż może nie istnieć. i tak go nie widzę, heh. jakoś odruchowo rekonstruuję raczej to, co pod nim: jakbym patrzyła bardziej p r z e z makijaż niż na niego. no chyba że już ktoś robi z siebie rzeczywiście karnawał: wtedy widzę tylko makijaż, bo taki agresywny jest dla mnie jak sygnał w rodzaju: chcę, żeby moja maska była dla ciebie ważniejsza niż moja twarz. więc jedynie respektuję czyjś wybór = nie naruszam granic, jakie ktoś sam, nomen omen, namalował

zgłoś

rozbawiłaś mnie issa :)

zgłoś

Damian :) to dobrze. kto wie, kto to wie, czy w ogóle bywa coś innego od igraszek

zgłoś

też chciałabym wiedzieć

zgłoś

[poczułam się przyzwoicie flisacko. czyli spławiona, padme. miłego i Tobie, i Tobie kobieto :)]

zgłoś

Wydaje mi się, że po to są opisy oraz tytuły by rzeczywiście skojarzyć z czymś zdjęcie, ale nigdy nie powinny pozostawiać one myśli, że tylko ten tytuł jest jedyny oraz przeznaczony temu zdjęciu, dlatego staram się nie tytułować zdjęć by móc usłyszeć, przeczytać skojarzenia oraz myśli innych, bo to również jest ważne. A w opisie napisałam to co napisałam, by móc uzyskać jakiś dialog pod tym zdjęciem i dlatego wasze słowa mnie szczerze mówiąc zdziwiły, bo ten portal nie jest galerią sztuki czy podobnym miejscem, by nie móc mieć prawa gdybać

zgłoś

Też się poczułam, miłego wieczoru wam życzę :)

zgłoś

i Tobie, i Tobie, dystorsja :)

zgłoś

dystorsjo, nie przejmuj się, padme ma swoje zdanie w kwestii tytułów (neguje znakomitą większość ich na rzecz braku tytułu ;), ostatnio było kilka dyskusji na ten temat. Ja lubię tytuły, oczywiście z tym zastrzeżeniem, które podałaś, z każdy ma prawo własnej interpretacji :) A co do dopisku pod zdjęciem -ja bym, poczekała na reakcje, a zadała to pytanie później (ale to moje podejście :) Pozdrawiam serdecznie :))

zgłoś

Rozumiem, tylko twój komentarz zabrzmiał inaczej niż to co przed chwilą wytłumaczyłaś, trzeba było napisać na początku to w ten sposób. Zwróciłam na to uwagę, bo poczułam się stratowana, gdyż ktoś mówi mi czego nie mam robić.

zgłoś

"A co do dopisku pod zdjęciem -ja bym, poczekała na reakcje, a zadała to pytanie później (ale to moje podejście)". Czemu właśnie tak byś zrobiła, jeśli tylko :)?

zgłoś

dobranoc, i dziękuję, Padme Dzielna - zamruczał Miś-Potwór Bezsenności ;D

zgłoś

dziękuję "jeśli tylko", ja jednak napisałam to od razu, na innych portalach za takie coś nie dostaję po łapach tu jednak było inaczej, dlatego poczułam się tak jak się poczułam. Mam nadzieję, że nikogo nie uraziłam moimi komentarzami zwłaszcza Ciebie padme, bo nie takie były moje intencje, jednakże musicie pamiętać, że każdy ma prawo do pisania tego co pragnie i nie może mu to być zabronione

zgłoś

"padme wejdzie - spojrzy na zdjęcie, zobaczy: ból, cierpienie, bagaz doświadczeń, a może poprzez makijaż również przemoc oraz rzeczone zmartwienia. Przeczyta podpis i napisze - tak Dystorsjo - udało Ci się, widac zmartwienia, oczywiście ludzkie, bo jakie inne?". A issa wejdzie, zobaczy podpis i powie (zaintrygowana zdjęciem jako skonkretyzowanym pytaniem, czyli jedną z jego możliwych odmian, bo niby czemu nie) - wrócę w sprzyjającym czasie. Bo pytanie otworzyło ją na niezliczone możliwości rozwiązań. I właśnie między innymi to miałam na myśli w naszej niedawnej rozmowie o "byciu sobą", padme.

zgłoś

Cieszę się w takim razie, że wszystko zostało wytłumaczone, a co do bezsenności, to męczy mnie ona na co dzień niestety ;/ Miłego wieczoru jeszcze raz wam życzę :)

zgłoś

innymi słowy, na mnie takie pytanie pod fotografią działa mniej więcej tak, jak zaproszenie do rozmowy z autorem podczas wernisażu. coś w rodzaju komunikatu: już po oficjałce w parku sztywnych, uff. wolno się spersonalizować / zindywidualizować i pogadać jak ludzie a nie androidy. jakoś w ten deseń chyba

zgłoś

świetnie zauważone padme, ale czasem dobrze jest przeprosić i coś wytłumaczyć by nie zostały niedopowiedzenia

zgłoś

Dystorsjo, znakomita większość ludzi tutaj komentuje z życzliwością, ja nawet powiem więcej - komentuje zbyt życzliwie, aby można było naprawdę zobaczyć i poprawić swoje błędy. Nawet jak komentarz wygląda na szorstki - jego celem jest pomóc autorowi, lub podać do wiadomości swoja opinię. Na pewno nie nakazywanie komuś. Autor ma prawo do swojej interpretacji itp itd. A rady są propozycją przemyślenia, wzbogacenia .. a nie nakazem. I tu chyba jesteśmy zgodne. :)) A komentarz czasem wychodzi jak wychodzi - np w pośpiechu :)

zgłoś

okej, to ja sobie teraz mogę kicnąć dalej, i wrócić do mojego powrotu, czyli wrócić, kiedy wrócę w sprzyjającym czasie :d (no chyba że może jeśli tylko znajdzie chwilę, żeby mi odpowiedzieć na pytanie:)

zgłoś

dystorsja, masz racje. Truml nie jest portalem foto. Historycznie najlepszym był Flickr. Są inne teraz ... Google i wiele wiele innych.

zgłoś

Dziękuję za wytłumaczenie, jestem tu nowa i nie wiem czego mogę się spodziewać po użytkownikach, dlatego odebrałam ten komentarz tak jak odebrałam, w przeciwnym razie zostawiłabym go bez komentarza, chciałabym tylko poznać odpowiedź dlaczego miałam tego nie pisać w opisie :)

zgłoś

wiesz, dystorsja, wydaje się, że właśnie taka jak Twoja naturalna otwartość, próba orientacji w terenie, w czasie i przestrzeni - to jest okej. zamiast się stroszyć i płoszyć, to rozświetlić sobie niejasne po to, by już później dawać czas i uważność czemuś innemu niż płochliwość w nieznanym

zgłoś

nie liczyłam na to, że ten portal taki będzie ;) Issa ten opis miał być swego rodzaju zaproszeniem do dyskusji, ale chyba zaszła ona troche za daleko

zgłoś

nie wiem, czy za daleko :) mnie dalekie podróże ciekawią, nie męczą. no ale, skoro być może jest już za daleko dla kogoś innego niż ja sama, to i ja zawrócę - i kic wreszcie? ;d

zgłoś

Zgadzam się issa :)

zgłoś

dziękuję za miłe słowa, nawet nie wiem czy na nie zasłużyłam, a miotłą nie lubię poganiać ludzi :)

zgłoś

mnie też nie straszne długie podróże, ale następnym razem pozostawię zdjęcie bez opisu by dać więcej przestrzeni na voyage:)

zgłoś

za zmartwieniem przemawiają oczy i to według mnie wystarcza, cała reszta twarzy mogłaby być jedynie dodatkiem - delikatnym, w szarościach (oczywiście jeśli chodzi o to zdjęcie, bo jak najbardziej cała reszta twarzy jest niezbędna i mile widziana :)

zgłoś

dokładnie, zgadzam się z ostatnim zdaniem, dziękuję i pozdrawiam :)

zgłoś

aaa, tędy :) ale niektórzy ludzie szepczą, że jak dwie sroki, to potrafią same pióra lub ogony zostać ;d

zgłoś

tys prowda! ;)

zgłoś

;d

zgłoś

Obraz i to, czym wizerunek chciał dopełnić autor.

zgłoś

Bo kto z nas na co dzień zawracałby sobie głowę myśleniem o tym, że właśnie ta jedna, jedyna część nas, która naprawdę nas czyni rozpoznawalnymi jako jakieś konkretne Ja, ta jedna jedyna część, dzięki której w ogóle pojawia się tożsamość - twarz, to i zarazem ta część nas, której raczej bezpośrednio, bez lustra (czyli tak, jak tę naszą twarz widzą inni, poza nami) - nigdy nie zobaczymy. Nie możemy sobie samym zajrzeć w oczy - bez lustra.

zgłoś

I nie wiem, komu cierpienia, które mogą (chociaż nie "muszą") z tego wynikać, wydadzą się "oczywiście / nieoczywiście ludzkie", a komu "oczywiście / nieoczywiście nieludzkie". Aż po samą, możliwą z tego powodu - śmierć. Ludzkie to strapienie? Nieludzkie? Ja tam nie wiem.

zgłoś

Że włosy? Że no "oczywiście" włosy? Bo wszystko inne to głupie wydziwianie, zamiast poznania? Akurat. Że włosy, to jedynie - wniosek z rutyn poznawczych. Pralek koniecznych do życia i czyszczenia i odplamiania świata. Tyle że jak wszelkie mechanizmy, maszyny - i takie pralki poznawcze w tym wypadku mogą się okazać niezawodne. Podczas gdy w innych – niekoniecznie.

zgłoś

Czym są węże na głowie Meduzy? Czym są "oczywiście" węże na głowie Meduzy? Włosami czy nie? Ludzkimi czy nie? Ja tam nie wiem.

zgłoś

Nie od czapy brały się postrzyżyny: przyjmowanie kształtu akceptowanego w miejsce nietkniętych ludzkim cięciem gąszczów. Różnica taka mniej więcej jak między puszczą a ogrodem, w którym nie ma prawa pojawić się nic, czego nie chce ogrodnik.

zgłoś

Tak, pozbawienie włosów lub ich wieczne ściąganie gumką, aż do wytrzeszczu np., może być trudnością. I nie wiem, kiedy, komu, gdzie i jak może się taka trudność wydawać "ludzką" lub "nieludzką".

zgłoś

Tak samo jak może być niekoniecznie śmieszną troską staranie się o perukę lub niekończące się drżenie przy koafiurze.

zgłoś

Tak. I to również może być zmartwieniem. Ludzkim czy nieludzkim? A bo ja wiem? Niby skąd miałabym wiedzieć? Jak kto woli i wybierze, albo jak jego wolą i wybiorą.

zgłoś

Czy to może być zmartwienie? Ano. Może. Chociaż wcale nie "musi". Ludzkie czy nieludzkie? Tak samo: może być ludzkie. Chociaż nie "musi". I może być nieludzkie. Chociaż nie "musi".

zgłoś

A bo ja tam wiem, czy on "ludzki", czy "nieludzki"? Jak kto wybierze, zdecyduje, a może jak komu się trafi, czasami jak ślepej kurze ziarno też - taki i kłopot będzie: ludzki albo i nieludzki: na dwoje babka wróżyła, albo umrze, albo będzie żyła.

zgłoś

I czy statystyka, która mnie informuje, że na oddziale szpitala w Pimpatkowie rodzi się trzy i pół noworodka dziennie, a umiera półtora noworodka na miesiąc - to jest ludzka, czy nieludzka? A bo ja wiem? Na dwoje babka wróżyła: albo umrze, albo będzie żyła.

zgłoś

A ktoś, kto mnie pyta o pesel, zamiast o to, co jest dla mnie ważne - to jest ludzki czy nieludzki? A bo ja wiem? Na dwoje babka wróżyła: albo umrze, albo będzie żyła.

zgłoś

To nie Jezu, Jaro :) to ja, issa :D I zostawiam moje credo przed wyjściem. i hej, Jaro

zgłoś

Issaczku przestań z paplaniem hehe:) Oglądałaś kiedyś barokowe, a w zasadzie rokokowe budowle? Ich twórcom , mam taką nadzieję, że w odpowiednich momentach, heh:) Buźka się nie zamykała:) Miłego dnia:) Pozdrawiam - dziś Norman ( to powiedział Mua) - bezwzględny dla wrogów rzeszy:)

zgłoś

Też tak przewijam i przewijam czytając te komentarze. Mogę jedynie się ukłonić issa, mnie nigdy nie zdarzyło się tak mądrze wysławiać, tak trafnie dobierać skojarzenia i to nie byle jakie :)

zgłoś

kłaniam się i ja, dumna i szczęśliwa jak Japonka na herbacie :) jakoś dziwnie wydaje mi się, że to jedynie sprawa czasu i cierpliwości, to Twoje wysławianie mądrości ;) [a teraz już cichnę]

zgłoś

Czym są te plamy na buzi? Zabrudzeniami? Śladami pracy? Makijażem? Upaćkaniem? Znakami ziemi-szminki-błota? Jakiegoś maziu-maziu bez sensu, o jezu-durna-babo-nacocito? Wygłupami? Znakami zbędności? Potrzebności niekoniecznej? Niezbędności? Przymusu? I w ogóle to są plamami czy nie? Plamią mi buzię, twarz te ślady, te znaki? Czy nie? Są po coś realnie czy nie?

zgłoś

O siebie samą. O to, jak jest. Jak może być? Jak wolno jej być? W ogóle? Wobec kogoś konkretnego jak może / musi / powinna być? Czy może jak jest / może być / powinnamusi? być? wobec jakiegoś urojonego Każdego z Księżyca?

zgłoś

:) Proszę sobie mieć wrażenia, jakie sobie tylko życzysz, Damian. Mam coraz mniej czasu na rozmowy w stylu "złota rybka odpowiada". Zatem, pozwolisz, że pozwolę Ci "być sobą", jak tam tylko sobie chcesz, musisz, powinieneś wg siebie "być sobą" :) I to chyba tyle o krzykach i niekrzykach, ile mam dziś do powiedzenia

zgłoś

o tym, jak jest. Jak jest, kiedy jest taka, jaka jest. O tym, jak może? / musi? / powinna? być? Jak będzie "lepiej" lub "gorzej"? I wobec kogo ona właściwie ma być, jaka jest lub jaka "powinna / musi / może być lepiej" niż jest, jaka jest?

zgłoś

Kto je to mówi? Wobec kogo ta moja-nie-moja twarz się staje w każdej chwili, mgnienie po mgnieniu? Wobec kogoś pojedynczego? Wobec jakiegoś Każdego, co to wiadomo, że jest ludzki? Czy tam może nieludzki? Ja tam nie wiem, jaki jest ten, wobec kogo zaczynam się stawać. Może ludzki, a może - nieludzki. Na dwoje babka wróżyła: albo umrze, albo będzie żyła :)

zgłoś

Więc tak pierwsza odpowiedź na pytanie o twarz taką, jaka jest, brzmi:

zgłoś

nie mów co miał (a) ukazywać

zgłoś

druga: jeśli chcesz poznać zdanie innych, to nie pisz co chciałaś ukazać :) (czy to znaczy: jeśli chcesz się dowiedzieć od ludzi o sobie, unikaj mówienia, czego chcesz się dowiedzieć? a może znaczy coś innego? bo przecież może znaczyć na tysiące, tysiące nieskończonych sposobów. Ludzkich a może nieludzkich. Ja tam nie wiem.

zgłoś

itd, itd. koment po komencie jako odpowiedź na pytanie: jak jestem, kiedy jestem tak, jak jestem. Nie inaczej.

zgłoś

I naturalność Twojej odwagi, bez jakiegoś wicia się, minoderii, cudów na kiju - intryguje mnie, ale i cieszy, że w ogóle jest. Rzadko, naprawdę rzadko taką odwagę spotykam. A żyję już trochę.

zgłoś

Dziękuję, wiem, że taka odwaga we mnie gdzieś tam siedzi oraz opór, którego nie potrafię okiełznać, mam "nauczkę" o ile można tak to nazwać, by nie pisać już więcej takich rzeczy, jednak nie do końca to rozumiem ;)

zgłoś

yhm, yhm :) wiesz, opór wydaje mi się również całkiem naturalny. może jakimś sposobem jest przymierzanie go do innych jeszcze słów niż "kiełznać"? nie wiem, opór, któremu mogę się przyjrzeć? czy inne słowo jeszcze, bliżej Ciebie. (wydaje się, że kiełznać ma sporo z ujeżdżania, ech. może ten opór, całkiem naturalnie też, woli być czymś innym niż wierzchowiec, nie wiem)

zgłoś

też nie do końca rozumiem ;)

zgłoś

p.s. w tej fotografii jest wg mnie trochę powinowactw do Giulietty Masiny

zgłoś

i p.p.s. :d był kiedyś czas, że słuchałam raz po raz tego, przedwiecznie, w jakimś lecie, krótkim, przedziwnym, pełnym miniatur w olśnieniach, iskrach i łagodności. ta piosenka może być, rzecz jasna lub niejasna, jak to woli, przyjmowana jako wyznanie mężczyzny do kobiety, i tak ją wtedy nosiłam w empetrójce; natomiast dziś, kiedy sporo czasu minęło, pomyślałam sobie, że i nie zawadzi, jeśli kobieta ją sobie sama zanuci czasami, kiedy stoi przed lustrem przed tą randką z sobą i / lub z kimś ;) i ją zostawię na Opiekuna Przestrzeni tutaj

zgłoś

http://www.youtube.com/watch?v=yj5oouWyUdc

zgłoś

Przepraszam tam zamiast oporu miał byc upór, mój błąd ;) A piosenkę znam i bardzo lubię :)

zgłoś

o, to się cieszę, że z piosenki jest nie-intruz :)

zgłoś

dodaje wrażenia ciężaru, przecież go nie przybywa, tak mają myśleć inni. Stąd zdjęcia górniczego trudu za PRL mające podkreślić tenże trud obarczone były " ciężarem" Dlatego można to interpretować w kategorii PR-u. Mój wygląd mówi za mnie.:)

zgłoś

jak najbardziej :)

zgłoś

aczkolwiek zmartwień zawsze przybywa w życiu

zgłoś

racja, przybywa, lecz mężnie przyjmujemy maskę zadowolenia, jesteśmy czyści, a sąsiedzi mówią o nas " kto by pomyślał, taka dobra rodzina, on tak dbał o dzieci, zawsze grzeczni schludni..."

zgłoś

ale to zdjęcie nie było retuszowane, jedynie kontrast zwiększony i zmiana kolorów

zgłoś