Poezja

gwiazdy długo czuwają nim któryś ze śmiałków
oprawi je w bezsenność i wstawi do szafy

szyby oplute pogodą nie mają niczego wspólnego
ze mną kiedy się gapię na martwy krajobraz

moje życie nie zaczyna się wcześnie
a lata za długo są pytaniem rzuconym gdzieś w kąt

przychodzi dopiero kiedy odpowiedź jest bliższa powietrzu
ciągle muszę zdobywać ręce i nogi
i wspinać się na coraz bardziej cudzą głowę

stoję w oknie i myślę czy dzisiaj sekundy
i deszcz będą kursować na drogę powrotną