Poezja

ukrywasz się w wełnianym ciepłym swetrze
w  ponurym świecie szaro-burych smętnych barw
a w twoich myślach wciąż jest jeszcze zima
chociaż  za oknem wieje już wiosenny wiatr
 
i słychać melodyjkę - płynie z nieba
śmieją się bazie jutro w pąkach staną bzy
zapomnij więc o mroźnych snach i lodzie
już jestem blisko czekam aż otworzysz drzwi
 
czujesz się taka smutna i samotna
wiem co to znaczy bo tak czuję się i ja
oboje wiemy że samotność zniknie
jeśli przemnożyć ją przez prostą liczbę dwa
 
odszedł przed zimą może bał się chłodu
a ty domknęłaś za nim uchylone drzwi
coś się skończyło i zostałaś sama
wiedziałem o tym ja twój kot i więcej nikt
 
już nie mów nic ja słów nie potrzebuję 
i proszę nie płacz chciałbym słyszeć tylko śmiech
siądziemy przy kominku przytuleni
stworzymy wiersz w nim będziesz zawsze obok mnie