codziennie zmieniamy twarz
przygotowując się do największej roli
i kiedy już ją mamy
modlimy się by odeszła
uciekamy do Krainy Morfeusza
by zapomnieć o realiach codzienności
bo tylko tam możemy
naprawdę odpocząć
nieraz znikamy w mroku
by pojawić się
i świecąc tak jak najjaśniejsza gwiazda
przyciągamy innych
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
... niełatwo być sobą, ale ponoć jeszcze trudniej kimś innym. Jak mawia klasyk Alt Art:: "Mam wiele prawdziwych twarzy"...:)))
zgłoś
niekiedy udajemy kogoś innego tak długo że myślimy że nim jesteśmy i zapominamy o "sobie" :D
zgłoś
nic na siłę
zgłoś
trochę tu za dużo czasowników, ale wiersz ma przesłanie
zgłoś
Czasowniki jak czasowniki, nie umiem ich zastąpić xd
zgłoś
e tam, umiesz tylko Ci się nie chce :)) a ich nagromadzenie pewnie sam czujesz
zgłoś
codzienna zmiana twarzy, przygotowanie do największej roli (ale oczywiście Ty wybierasz :)
zgłoś
wybieram, wegetować i stać się pracoholikiem, czy nie stać się pracoholikiem ale umrzeć.. no zbytnio nie chcę, jak na mój wiek przystało.. wszystko jest upierdliwe.. :C xd hehe
zgłoś
a gdzie tu logika - każdy umrze \\wegetacja i pracoholizm przecież się gryzą - albo albo
zgłoś