ochłonęłam z wrażenia nad moją edycyjną odwagą i zabieram się do podziękowań - Tobie pierwszemu, chociaż wiem jaki masz dystans do tomikowania, a jednak tu zajrzałeś :)

zgłoś

Mój dystans nie przeszkadza mi cieszyć się radością innych :))- Znam motywy bo o nich pisałaś :))

zgłoś

zawsze celny

zgłoś

pan kule nosi..

zgłoś

dzięki wielkie :)

zgłoś

wymieniam się tomikiem z Ghost więc będę miała kawałek Ciebie też, wyczytałam, że tam są twoje ilustracje

zgłoś

cieszę się, że zajrzałaś

zgłoś

Veroniko teraz jeszcze jedno marzenie trafić na poetę (przyjacielsko nastawionego), który by to na francuski przeniósł

zgłoś

najistotniejsze są przekłady na szwedzki..

zgłoś

:) Alcie jakiś Ty praktyczny:)

zgłoś

szatniarz, przecie..

zgłoś

No tak zapomniałam. Wieloletnia praktyka w różnych teatrach robi swoje.

zgłoś

i bardzo dziękuję

zgłoś

no i teraz zaczynają się gdybania :)

zgłoś

dowcipkujesz :))

zgłoś

miałam właśnie do ciebie napisać, ale zobaczyłam z lewej, że jesteś więc miałam nadzieję, że zajrzysz :) dziękuję

zgłoś

i wydało się, że jedna literka w nazwisku nas różni, no może nie tylko to. najpierw byłam Barbarą - faktycznie, potem był taki incydent z kimś kto pyskował na Mahometa i ja zabrałam głos rozsądku, bo wiem, że nie ma co bezsensownie lwa drażnić. Też nie lubię, gdy ktoś szydzi z moich symboli i wtedy coś tam się zbyt energiczne podziało i ja chciała uniknąć kontynuacji, a Emma to była moja jedyna babcia, którą krótko znałam i brak babć i dziadków nazywa sieroctwem drugiego stopnia i tak sobie tą Emmę B(arbarę) zawłaszczyłam

zgłoś

Ale mi chodzi o co innego. Nie o "a" czy "o" po "K". Rozumiem ochronę prywatności w sieci. Ale skoro już zaistniałaś w realu (a to pociąga istnienie w sieci) pod nazwiskiem własnym, to po co ta maska Emmy B?

zgłoś

nick jest trochę jak ubranie - bywa do ochrony, bywa do ozdoby, jak się człowiek przyzwyczaił to wcale nie chce się go zupełnie pozbywać ;)) wiele osób wrzuciło tu swoje tomiki i dalej nickują: jak kto się dobrze czuje tak się nosi :))

zgłoś

kobiety lubią się przebierać, a powiem więcej ja jeszcze po myślniku mam Marczyk, więc w efekcie samo Kozubek też zbyt mało. Z tym o czy a to miał być taki dowcipas, spuśćmy na to zasłonę, Identyfikacja z nazwiskiem następuje zazwyczaj gdy umieszczamy tu "realną publikację". Póki pracowałam w szkole jak nauczyciel matematyki i informatyki nie bardzo miałam ochotę, aby uczniowie dopadli moje wiersze. Teraz już jestem poza zasięgiem ich złośliwości. No to się rozgadałam :))

zgłoś

Heh. Nie wiem, co ludzie mają z tym przekonaniem, że login to koniecznie "musi" być maska z gatunku tych, które mają zasłaniać real. Jasne, że pewnie bywa i tak. Jednak tak samo może bywać inaczej. I to przedziwne założenie, że się "zaistniało w realu" dopiero, kiedy się wydało papier w okładkach.

zgłoś

Mam dwa nazwiska, a każde długie jak skurczysyn; zajęłyby chyba cały pasek na imię. Jeśli się zacznę z nimi tutaj włóczyć, to będę wyglądała jak posąg z trenem, albo jak niedźwiedź, któremu ogon wyrósł tak, że mu sięga do innej galaktyki.

zgłoś

Jedyne, czego mi jeszcze będzie brak, to pieczęci z laki na głowie. A ja tutaj przychodzę po coś innego niż jakaś dęta oficjałka, w której eksponuję, jak bardzo "zaistniałam w realu".

zgłoś

I, już tak na koniec, dla mnie to imię i nazwisko, którego żaden z nas raczej sobie nie wybiera, jest maską z typu zasłaniających, zamiast odsłaniających. Bo co mi mówi, dajmy na to, "Waldemar Kazubek", jeżeli odpuszczę sobie coś, co zresztą i tak sobie z przekonania odpuszczam, czyli detektywistyczne gmeranie na necie, żeby mi swoje c.v. doniósł.

zgłoś

Nic mi nie mówi. Ani o jego naturze, ani o jego upodobaniach, ani o tym, co kocha, ani o tym, co mu bliskie, ani o tym, co mu dalekie. Nic. Totalnie nic. Podczas gdy loginy są jak imiona, które ludzie wybierają sobie sami. I często dają mi info, jakie bez nich by i żadne c.v. nie dało. Na co mi tutaj, na Trumlu, jakieś pesele, co to od nich się "istnieje w realu"? Rozumiem, że komuś mogą być potrzebne. Natomiast mnie - ani trochę. Co nie znaczy, że jestem w necie anonimem. Przedstawiam się, owszem, bez żadnych oporów: wtedy, kiedy chcę, żeby mnie z kimś coś faktycznie połączyło w realu. I tyle.

zgłoś

Masz dwa nazwiska, a każde długie jak skurczysyn, Kipuś? :))) Ja też mam taką długą etykietkę, że butelkę by objęła. :))) No to łapy możemy sobie podać. :) A co do nicków - masz rację. Często potrafią powiedzieć więcej niż imię i nazwisko. :) // Basieńko, zostań Emmą i już :)

zgłoś

:d no to łapa i tu, Mill

zgłoś

Emma to tak faktycznie coś ukrywa ostatecznie od tego są ksywy, avatary i pseudonimy :) Barbara jest taka konkretna i trochę mało romantyczna, ale lubię swoje imię, bo ciągnie za sobą ogon historii i trudno zapomnieć o moich imieninach są tak hucznie obchodzone :)))))

zgłoś

stuka, bo to kawał czasu, z Wami też!

zgłoś

nie poskąpiłeś mi i tym razem swojej poetyckiej perełki :)

zgłoś

nie mogłem się oprzeć / :)

zgłoś

i na to liczyłam w duchu :))))

zgłoś

Ostatnio dostałam wygrzebane w zbiorach rodzinnych listy sprzed 150 lat". Ożesz. To ja bym chyba dostała zawału ze szczęścia :)

zgłoś

"Ja podeszłam do tego stwierdzenia stricte matematycznie - przyporządkowanie, a nie zaistnienie". Rozumiem. I, zdaje się, w sporej części, podzielam.

zgłoś

"Z kilkoma innymi twoimi stwierdzeniami można by ciekawie polemizować, ale wolałabym się cieszyć [...]". Yhm. Jasne. Zresztą, mówiłam tam wyżej bez jakiejś chęci polemiki, myśli o niej. W pewnym sensie też raczej o tym, że chcę się cieszyć: tak, chcę się cieszyć każdą z podarowanych mi przez los przestrzeni w miarę możności inaczej, bo czemu miałabym je zaraz kopiować, to nie wiem. Dlatego i dla mnie tamten temat wyżej - jest zamknięty.

zgłoś

Pozdrawiam, Emma :)

zgłoś

te listy to chyba zasługa Rosjan i innych, którzy nie zdążyli zburzyć Krakowa i dzięki temu gdzieś się przemieszczały między spadkobiercami aż dotarły do mnie. Jest to korespondencja między moimi praprapradziadkami. Mam za zadanie ją odczytać (nie zaczęłam jeszcze). :)

zgłoś

:) heh, nie dla mnie te listy, a przecież przez mgnienie poczułam taką gorączkę, jakby to do mnie jednak je napisano i przysłano. Fajnie. To szczęście. I trochę jak magia: co chcą aż tak ważnego powiedzieć Emmie, dziecku z przyszłości, ci jej pradziadowie, że (chociaż to raczej z czasów dyskrecji listy nadane) jednak pozwolili, aby zajrzała im do korespondencji :)?

zgłoś

Tak się issa rozpisałaś tam powyżej w kwestii nicków, pseudonimów, tożsamości i anonimowości, że od rana zbierałem siły, by ci jakoś odpowiedzieć, ale skoro temat już zamknięty, to ja tylko dorzucę stary dowcip o tym jak to przyszedł mały Indianin do starego wodza i się pyta: "Wodzu a dlaczego biali mają takie ładne imiona i nazwiska, jak John Wayne, Clint Eastwood a my nie?". "Jak to - pyta się wódz - a nie podoba ci się imię Siedzący Byk?". "Podoba". "A Róg Bizona?". "Podoba". "To co mi głowę zawracasz Psi Chu....jku?".

zgłoś

:) Nie wiem, Waldek. Znam ten dowcip. Ale za mną jakoś ostatnio chodzi inny, więc go też dla zaproponowanej przez Ciebie klamerki opowiem, chociaż on też żaden news. Moment.

zgłoś

Idzie sobie Czerwony Kapturek przez las. jako i zwykle, z koszyczkiem i butelczyną. Na drogę, też jako i zwykle, wyskakuje Wilk. I, jako i zwykle, mówi: Och, zaraz cię pocałuję. Tam, gdzie cię nikt jeszcze nie pocałował!

zgłoś

- No to chyba w koszyk! - parska Kapturek.

zgłoś

Howgh Kazubkowej Twarzy :)

zgłoś

Chciałoby się w tym miejscu jeszcze zamieścić scenę z filmu "Ghost Dog: Droga samuraja" w reżyserii Jima Jarmuscha, w której wiekowi dosyć szefowie włoskiej mafii dyskutują drwiąco o ksywkach chłopaków z murzyńskich gangów. Cymesik. Gorąco polecam.

zgłoś

Znam ten film. I lubię, i też nieraz polecam.

zgłoś

Mi w pamięci utkwiła głównie ta scena, o której pisałem, popłakałem się przy niej w kinie ze śmiechu a to nieczęsto mi się zdarza.

zgłoś

Tam w ogóle jest raczej zabawnie. Czyli, samożycie :)

zgłoś

dzięki za rady :)

zgłoś

dzięki wielkie :)

zgłoś

to miło, że dodajesz otuchy :)

zgłoś

:)

zgłoś

widziałam Twoje książki u pana Mieczysława Mączki też, ale u ciebie ilustracje to profesjonalista, u mnie to sobieradek ogrodowy

zgłoś

właśnie próbuję :)))). Dzięki udziałowi w projekcie "KIK czyli Krakowski Inkubator Kultury" udało mi się przygotować wieczorek debiutancki. Więcej o tym na Fb a ściślej https://www.facebook.com/debiutPoetycki

zgłoś

zobaczyłam! szkoda, że tylko jedno zdjęcie :) nie ma fotorelacji, ale klimat miejsca i emocje towarzyszące temu Wydarzeniu widoczne nawet na tej jednej fotce. pozdrawiam serdecznie, Baszko!

zgłoś

dziękuję bardzo za komentarz, napracowałam się nad wyborem i nakonsultowałam co nie miara, a pan M.Mączka, też poeta, zdecydował się na wydanie i jest albumik z grafikami komputerowymi włącznie, bo z rysunkami u mnie krucho

zgłoś