starzy ludzie odchodzą z szelestem i pokorą/ zeschniętych liści/ one/ lewitując niczym białe duszki/ wśród zimnych kroplówek/ tulą się do misiów/-dla mnie to i tak:-)

zgłoś

Niby ckliwe, niby temat niemodny ale przyznam, że wiersz mnie poruszył. Nie wiem, czy właśnie z powodu tematu (taki już ze mnie wrażliwiec), czy z powodu jakości utworu. Tak czy owak, odchodzę chlipiąc. :(

zgłoś

To piękny wiersz i wzruszyłam się. Dlatego, że zahacza o coś bardzo osobistego, zwłaszcza pierwsza zwrotka. A ostatnia przywołuje ulubione książki z dzieciństwa.

zgłoś

"Oskar i Pani Róża" a teraz ten wiersz, jakże wymowny w swej pozornej prostocie. Delikatna z dużym wyczuciem metaforyka. Pozdrawiam w ciszy.

zgłoś

Oj, ładnie :) niby człowiek chciałby tupnąć, że dość już takiej tematyki, ale proszę - ujęłaś to w jeszcze inny niż inne sposób i wzruszyłam się.

zgłoś

Ckliwość, to raczej nie moje specialite de la maison. Ale może gdzieś się wcisnęła między wersy, gdyż temat wymagał odrobiny czułości… Masz rację Dal – „Oskar i Pani Róża”, Fundacja Dziecięca Fantazja, bez wątpienia przyczyniły się do powstania tego wiersza. Cieszę się, że wzruszył, bo takie było jego zadanie. Dziękuję wszystkim czytelnikom i przesyłam pozdrowienia :-)

zgłoś

już sam tytuł kładzie na kolana.

zgłoś

szkoda, że się skończyło...

zgłoś

Ano, łączą się -:) Dzięki wielkie!

zgłoś

bardzo wzrusza

zgłoś

uśmiech aniołka ...

zgłoś

czytałem kilkakrotnie i za każdym razem gdy powracam czuje to drobne odchodzące szczęście niezwykły wiersz

zgłoś

Marcelu - bardzo dziękuję, mam sentyment do tego wiersza -:)

zgłoś