|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (426) Proza (10) Dziennik (159) Grafika (3)
Pocztówka poetycka (17) O autorze Znajomi (84) | |
możliwe, że pochodzimy od ludzi
nad butelką można siedzieć wieczność.
jest wyrozumiała na bezczynność,
kiedy pęka, pęka i ból.
porozrzucane na drodze szkło, wygląda
jak niebo, które się w niem odbija.
wiatr, przypomina jak łatwo zmienić
porę, wystarczy słabszy liść.
a przenosi kamienie, chociaż tego nie widać.
ludziom brakuje nie szczęścia, ale miejsc.
nie miłości, ale ciepła.
a melancholia? to tylko łupina.
nic w niej nie odrośnie,
dlatego nie zatrzymuj łupin.
nic nie brakuje..
zgłoś
wiele i nic
zgłoś
piękne ostatnie zdanie, ale tytułem mniie porwałaś :)
zgłoś
:*
zgłoś