8 may 2014

diary

Istar
Istar

możliwe, że pochodzimy od ludzi

nad butelką można siedzieć wieczność.
jest wyrozumiała na bezczynność, 
kiedy pęka, pęka i ból.  
porozrzucane na drodze szkło, wygląda
jak niebo, które się w niem odbija.

wiatr, przypomina jak łatwo zmienić
porę, wystarczy słabszy liść.
a przenosi kamienie, chociaż tego nie widać.

ludziom brakuje nie szczęścia, ale miejsc.
nie miłości, ale ciepła.
a melancholia? to tylko łupina.
nic w niej nie odrośnie,
dlatego nie zatrzymuj łupin.

alt art
8 may 2014 at 12:18

nic nie brakuje..

report

Istar
8 may 2014 at 15:06

wiele i nic

report

Nesca
8 may 2014 at 12:20

piękne ostatnie zdanie, ale tytułem mniie porwałaś :)

report

Istar
8 may 2014 at 15:06

:*

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register