|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (801) Proza (73) Dziennik (269) Fotografia (24)
Pocztówka poetycka (3) Handmade (24) O autorze Znajomi (94) | |
rozmawia z liśćmi
opowiada niestworzone historie
oczy pełne słońca
podnoszą zwiędłe powieki
wszystkiego na co spojrzy
tym razem to klon
ale czekam cierpliwie
tuż obok
bardzo lubię cykl o Róży :) świetnie chwytasz chwile
zgłoś
wierz mi Aniu że cykl nie umywa się do orginału:))).dzięki serdeczne:))))
zgłoś
z cierpliwego czekania zawsze coś wynika-może kolejny wiersz równie dobry jak ten pozdrawiam
zgłoś
och Januszu, Róza jest wspaniałym natchnieniem. Obserwowanie jej przenosi mnie w czasie od mojego dzieciństwa aż do jej starości, a wierszy po drodze mnóstwo.dzięki, pozdrawiam :))
zgłoś
po tylu pięknych wierszach już jest "oswojona" :))
zgłoś
I tupiąc nóżkami czeka na następne wejścia:)))))
zgłoś
bliskie...a kolce?
zgłoś
kwiat dla rodziny,łodyga dla świata;)))
zgłoś
Wies, nie znalazlam zadnego artystycznego zdjecia Twojej Rozyczki
zgłoś
:))
zgłoś
:))))
zgłoś
Róże już takie są. Piękne, dumne, wyniosłe, skoncentrowane na sobie i kolczaste dla innych...:)))
zgłoś
ups....mam jedną;)
zgłoś
taką? :))))
zgłoś
lubię celność Twoich wierszy
zgłoś
:),cieszę się że trafiają:)))
zgłoś
Oczy pełne słońca--brawo:) Pięknie:)
zgłoś
:))))dziękuję An :)))
zgłoś
pięknie W Wielki :)
zgłoś
cieszę się że Cię widzę. Już wczoraj Cię wypatrywałem:)))
zgłoś
kiedy liść opada, jesień zapowiada.
zgłoś
a o jesieni właśnie wrzuciłem wierszyk:))). Dziękuję Jerzy:))
zgłoś
tuż obok...to twoja nagroda
zgłoś