jest piękne narodowe słowo "gęba"..

zgłoś

O, przypomniałeś mi, że ostatnio czytałam wspomnienie Miłosza o Gombrowiczu, pośmiertnie, epitafijnie mówił. Moment, znajdę fragment

zgłoś

nie masz ucieczki przed gębą, tako rzecze gomber..

zgłoś

"Przygoda Gombrowicza tak w skrócie wyglądała: ja, Witold Gombrowicz, jestem człowiekiem i sobą, ale nie pozwalają mi być człowiekiem i sobą, bo zostałem zaklasyfikowany. Jestem panicz Witold, należę do wyższych i niżsi nie traktują mnie jako mnie samego, ale jako panicza. W wyznaniach o zabawach z fornalskimi dziećmi i o urzeczeniu izbą czeladną jest klucz do całej gombrowiczowskiej filozofii. Nie on jeden oczywiście wyniósł z dzieciństwa wstyd narzuconego gestu, stroju i obyczaju. Inni jednak wybierali ucieczkę ze dworu i zatarcie śladów. Gombrowicz miał umysł niepodległy i wcześnie doszedł do wniosku, że jeżeli ktoś jest garbaty, na nic nie zda się udawać, że garbu nie ma, że, przeciwnie, mówiąc o sobie jako garbatym odzyskuje swoje niegarbate człowieczeństwo".

zgłoś

nie ma ucieczki przed gębą

zgłoś

to wyparcie pierwotne czy wtórne, które nas konstytuuje; ślepota polega na tym, że nie widzimy, iż dzielimy się; na niewidomych i ociemniałych..

zgłoś

:) https://www.youtube.com/watch?v=xkvGpmbpuZA

zgłoś

spotykam Ci już tylko na świętym obrazie będąc pod wpływem; wtedy oddycham nawiedzonym zwidem; przez kraty nam bliżej siebie..

zgłoś

:)

zgłoś