Poezja

Już nie wiadomo - kto jest kim?
Kto za, kto przeciw, kto się wstrzymał?
Kto tu właściwie wiedzie prym?
Medialna wielka trwa zadyma.

Gdy spojrzysz na wszystko z dystansu.
Spostrzeżesz łatwo, kto tu traci.
Zabici są bez żadnych szans tu,
A tryumfują znów ich kaci.

Igrzyska, dymy i hop-hopy,
Zamieszki, gwizdy i szykany,
Geje ściągnięci z Europy -
Stary scenariusz dobrze znany.

Leje się dziennikarska ściema.
Telewizory huczą gromko.
Tylko w Smoleńsku śladu nie ma.
Na śnieżną biel spogląda słonko.

Ostro, po rusku się uśmiecha
Widząc zadymę znów nad Polską.
Szklaneczki uniosła bezpieka
z wódeczką czystą "Komsomolską".

Dobrze się bratcy postarali!
Trzeba im zawsze coś podrzucić!
Nie wszyscy pozapominali.
Bez przerwy się powinni kłócić!

Niech krzyczą, gwiżdżą, palą koty.
Musi być gorzej, drożej, trudniej!
I trzeba mnożyć im kłopoty -
Wtedy w Smoleńsku będzie cudniej.