samotna wędrówka to namiastka
rozmowy ze stwórcą
nad rzeką
idąc wciąż w górę
brzeg zawraca przy źródle
przechodzę nie łamiąc nurtu
na ten sam brzeg
za rzeką
zostało przekonanie
że mosty to pochwała pośpiechu
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
z przyjemnością
zgłoś
Dzięki za dobre słowo. Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
dobry wiersz, to i dobre słowo :)
zgłoś
Nie zgadzam się, że mosty są świadectwem pośpiechu. Mosty od wieków miały łączyć. Niemniej budzisz wiele skojarzeń, a ja to lubię! Wiersz bardzo!
zgłoś
Pewnie z tymi mostami masz rację, ale w pewnych przypadkach to jednak chodzenie na skróty. :) Dzięki.Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
to kolejny wiersz, który mnie zaciekawił :)
zgłoś
Zapraszam może jeszcze kiedyś uda mi się zaciekawić. Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
Trafna uwaga--puenta :)
zgłoś
W Wawie mosty nie są najlepszym przykładem "pochwały pośpiechu". Dzięki, pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
świetna pointa. pozdrowionka z.k.c.d. E. :)
zgłoś
Dzięki Kasiu, Edi chrupie i mruga prawym okiem. Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
bardzo świetne
zgłoś
Bardzo dziękuję. Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
Tak
zgłoś
:) Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś
to wlasnie opary ktore zostaja po przechodzacym samotnie czlowieku...
zgłoś
ulotne Pozdrawiam Krzysiek
zgłoś