Poezja

(Ubiegłej zimy)


XXIX - MOTTO




Umarł, został po nim upór
(w formie czarnej sześciennej kolumny)



XXX - ZROZUMIEĆ I UMRZEĆ



Wszystko się ogląda
niczym się nie jest
twarze, przyroda -
i rzeczy zawikłane.

lubiłem wartościować
przez co mam na myśli ból
tak, był taki czas

przyjaciele zza grobu
przyjaciele w poznaniu
pisarze

zrozumieć i umrzeć



XXXIV - RÓŻOWY ŚWIT



Kot na balkonie
ręcznik na fotelu -
nudno jest.

Rembrandt
czy Goya?

Mawiają,
że pielgrzymowi
nic się nie należy.

Poniekąd jest ciało
które płonie
architektura

różowy świt




XXXV




Modliłbym się, gdyby nie ból -
choć mawiają, że Bóg skrywa
się w samym sercu śmierci.

Ale to jak u Maslowa - wytyka-
no mu trudne do przyjęcia za-
łożenia ontologiczne.