Już lepiej za węglem - w zimie jak znalazł.

zgłoś

Przeczytałam: Miałam rzyć... I weszłam sprawdzić, co się z nią stało.

zgłoś

Logika tego tekstu może zabić. Próbuję się ustawić w opisywanym. I oto zdycham, leżąc krzyżem za węgłem, do którego się modlę. I kiedy tak leżę, w przepaść za węgłem noga mi się osuwa. Na Trumlu sporo o pastwieniu się czytelników nad autorami. Ciekawi mnie nie od dziś, czemu tak niewielu myśli o tym, jak w publikacjach pastwią się autorzy nad czytelnikami. Żałuję, że bardzo szybko czytam i nie zdążyłam stąd wyjść bez miejscowych rewelacji - rzekła z prawdziwą skruchą i dała dyla za winkiel. Dobrego.

zgłoś

Po co się do cholery modli skoro nie ma do kogo?

zgłoś

nie ma dna, nie ma runięcia. Co najwyżej jest lewitacja. Poza tym zły sen o bogu którego nie ma ... Jak go nie ma to się nie śni, a już nie wiem jak źle się śnić może coś, czego być nie ma.

zgłoś