Przewróciło się Życie Pi i odsłoniło Czyste czyny,
zaległa cisza podobna do tej sprzed burzy
– burzą było uderzenie Życia w parapet.
Przewracałem się z prawego ramienia
na brzuch, z brzucha na lewe ramię,
później zerkałem na księżyc i słuchałem
jak łamie cię w kościach – umówmy się,
wszystko wieszczyło ten zwrot.
Życie przewrócone do góry życiorysem,
Wiedemann zdążył pożegnać się z koszulą,
zaczyna siąpić deszcz.
Pamiętasz, pocieszałem cię, że ból
kiedyś się skończy. Pytałaś kiedy,
ale przecież nie mogliśmy poznać
dnia ani godziny.
Każda kropla jak procent odmówionej modlitwy,
przychylność bogów kokietowanych przez Pi.
Nie lękajmy się, gdziekolwiek leży koszula Adama,
jej brudny kołnierzyk jest w fazie namaczania.
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Polityka prywatności
Kontakt
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
szczególnie ostatnie wersy
zgłoś
Dziękuję :-)
zgłoś
Cacy
zgłoś
Dzięki i pozdrawiam, Jarku!
zgłoś
jest wiersz.
zgłoś
Dzięki, wiersz - huba, wyrósł na wierszu "Pożegnania" Adama Wiedemanna
zgłoś
przeczytam najpierw pozegnanie Wiedemanna Ludwiku i wroce z komentarzem:)
zgłoś
jednak nie!wybralam inny wiersz Ludwiku... Jabłko Zrobiło się zimno Ciepłą kurtkę wyciągnąć trza z szafy Ciepłą miłością otulić pożądanie drżące o swoją autonomię Ciepłym tłustym sosem napełnić pusty kościół ciała Ciepłym Brahmsem uszy Ostry szron gdzie nie spojrzeć Ale z ciałem w puchu z miłością w sercu i nawet z potrzebą Boga w drodze wyjątku przemienioną w Boga można już iść i łapać miasto na zimnym uczynku Teraz siedzę w ciemności otoczony ludźmi klekotem wierszy murem Nagle widzę jabłko pozostawione (w szafie) w kieszeni jesiennego płaszcza : co zrobić żeby pamiętać Żeby tam nie zgniło
zgłoś
http://www.blesok.com.mk/books/01poetry/wiedemann/tekst.asp?lang=mac
zgłoś
Czytałam. Kilka razy. I to chyba wszystko co potrafię napisać gwoli komentarza. A propos inspiracji - jeszcze dziwniejsza. :)
zgłoś
:-) Pozdrawiam, LadyC
zgłoś
życie pi a potem już tylko pi -cisza przed burzą potem piorun życiem przewracanie się z boku na bok a ona w domyśle walczy z bólem - nie ma kto zamoczyć całą koszulę ale wcześniej przeczytam "pożegnania" by zrozumieć ten wiersz :)
zgłoś
O tak, wiersz zachowuje sens jedynie w kontekście wspomnianych utworów :-)
zgłoś