Poetry

w zachwyceniu
widziałem tylko to co chciałem
pragnąc Twojej woli
bo łatwiej było mi
widzieć w Tobie ziemską postać
by posiąść pąsu usta
a próżność ma pusta
kazała trzymać Cię dla siebie
wbrew temu kim jesteś
w strachu że uciekniesz
porywając (ze) sobą me serce
zbudowałem Ci klatkę
i w ciemności płaczę
że (nie) jesteś tylko kolorowym
nieborajskim ptakiem
na miarę mojej miłości
zbyt małej by mieć Cię
całą – tylko dla siebie
****** jak cierń
przez moje łzy
uśmiechniętą
 
Odys, marzec 2015 (pod wpływem "To nie ptak" Kayah & Bregovic)
https://odyssynlaertesa.wordpress.com/2015/03/07/dusza/