Poetry

Dziejesz się we mnie...

włosa­mi zbyt długimi
...na jedną pustą garść
me­lan­cho­lią w uśmiechu
...pełnym cze­reśni które tak lubisz
dreszczem na­gości sprzed lustra
...od której po­malo­wania (nie)uciekam
bólem skóry gęsiej
...pachnącej oliwką
od­dechem krótkim przyspieszonym
...tuż przed krzy­kiem  

a naj­bar­dziej oczami...
Tym bez­kre­sem błyszczącej zieleni
w której lu­bię widzieć siebie
choć mnie wsty­dem pali.

Muszę Ci też po­wie­dzieć że
na­wet bez te­go wszystkiego
dziejesz się we mnie.
Czys­ta i niewinna
Ty wiesz dlaczego.

Odys, marzec 2015
https://odyssynlaertesa.wordpress.com/2015/03/02/dziejesz-sie/