księżycowy zegar milczy
postrącane gwiazdy liczę
kiedy wiatrem noc skowyczy
pajęczyną zszywam ciszę
w oknach łaty z chmur rozsnuwam
może nie zamarznie niebo
gdy przez sen dziurawy mrugniesz
jak iskierka lśniąca w śniegu
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Ach te ściekające zegary!
report
Ślicznie
report
Każdy Twój wiersz to poezja czystej wody, ale są takie, które szczególnie iskrzą...
report
kłaniam się poecie..
report
Przepiękny wiersz. Czytam sobie poprzez pryzmat ostatnich przeżyć i jestem pewna, że niebo nie zamarznie dopóki będziemy wracać myślami do ludzi i chwil, do wspomnień, które grzeją nasze serca i dusze.
report