na dobranoc

czytam ci białą ciszę
pomiędzy nutami
pada śnieg

pismo węzełkowe
którym niebo
pisze list do ziemi

cela

wydaje nam się że życie to film
ale wszystkie klatki są takie same

żyjemy z wyrokiem śmierci
w zawieszeniu
którego nie znamy

teatr cieni

kiedy popatrzysz nocą w niebo
nawet nie przemknie ci przez myśl
że jest nad tobą świat kryształów
świat w którym słowa jak aktorzy
przez całą wieczność ciszę grają

synteza

szklistość jawi się zwykle
cząstkami i falą.
to księżyc nieruchomy
w płynącym strumieniu,
pozorna, świetlna chwila
zamieszana w cienie
refleksów rozdmuchanych
jak obłoki piasku

tamto niebo zamknięte
kluczami żurawi.
ogniskuję spojrzenie
lecz oddal przesłania
wielokrotność obrazów,
twarz odbita w szybie,
która w oczach płonących
ma już ścięte białka

zimowa kołysanka

księżycowy zegar milczy

postrącane gwiazdy liczę
kiedy wiatrem noc skowyczy
pajęczyną zszywam ciszę

w oknach łaty z chmur rozsnuwam

może nie zamarznie niebo
gdy przez sen dziurawy mrugniesz
jak iskierka lśniąca w śniegu

1111

póki mogę mówię

jestem Polakiem

pewnie niedługo
będzie to mowa nienawiści

spacer z córeczką

spadają liście
z niewidzialnej pięciolinii
umyka szelest
spod nóg
czasami
ideał nie sięga bruku

samotność we dwoje

byłaś sama na polach
i gwiazdy świeciły
zapadały się w oczach błyszczących od światła
albo może od spojrzeń

gdzie jesteś? gdzie odeszłaś?
któż się o tym dowie
gdy wokół taka cisza
i takie pustkowie?

byłaś sama, bo wokół
juz nie było nikogo
oprócz mnie
lecz przepadłem w twoich oczu blasku

i znalazłem w nich niebo
w gwiaździstej osnowie
byłem sam, jak cię znaleźć
gdy takie pustkowie?



(z bardzo głębokiej szuflady)

dopóki jesteś

wolnością

zapisaną w nieskończonym
wersie
pieczęcią wbitą w serce
polną nutą

drgnieniem

obok
i wszędzie
jednocześnie

nie nazywaj jej wierszem




https://www.youtube.com/watch?v=Yam5uK6e-bQ

kto to mówi

to nie serce
to w głębi serca
to nie oczy
to w głębi oczu
mówisz
kocham
nieważne przecież
to nie słowo

to brzmienie głosu




.

wiersze o miłości (15) - Jim Clark

meta
a jakbyś dalej uciekał

może przed sławą
co przykleja do ziemi
jak błoto

nie za nią
rozglądałeś się w tłumie

a tamtej nikt nie widział

i nikt nie wiedział
kogo zdobyłeś
zwyciężając
życie pisane zakrętami
i śmierć na prostej




Jim Clark (1936-1968) - zdaniem wielu
(i moim skromnym także) był najlepszym kierowcą wszechczasów;
(...)

--- full text ---