żuraw podnosi księżyc. noc spada
jak kromka chleba. śniegiem do ziemi
śpię spokojnie na przekrzywionym łóżku
żuraw podnosi powieki
woda jeszcze skrzypi. na krawędzi studni
strącam biel z piór. pora rzucić kości
zamienić reszkę na orła zanim
żuraw wydziobie ostatnie żurawiny
i odleci
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Mgławicowa usypianka.
report
"Reszkę na orła", bardzo warto.
report
Bardzo wymowna Poezja, niosąca bardzo ważne przesłanie, oby orzeł zawsze dominował nad reszką. Serdecznie :)
report
Ta piękna kołysanka ma w sobie miękkość i uspokajający rytm, chociaż jest o przemijaniu. Bardzo dojrzały wiersz, dający sporą przestrzeń interpretacyjną.
report