Wieje
z siłą okrutną wyrywa
powykręcane zimnem
ramiona drzew
które splątane
jak kochankowie
nie mogąc się rozstać
rosły spokojnie
pozostały dziury
po dawnych domach
nie potrzeba łez.
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
rany!.To i u Ciebie wieje?:)))
report
nooooooooo :)))
report
Aniu, brawo :)
report
dziękuję kochana :))
report
nie potrzeba już łez ...:))))
report
:))) nie już nie :))
report
Aniu, piękny wiersz, ale : może bez słów: "które", "tylko", "już" ? powiedz, co o tum myślisz; buziaki:)
report
dzięki troszkę skorzystam :)))
report
Aniu, to Twój wiersz plusowałam :))))
report
:)))
report