powrót (3) - Ania Ostrowska - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Ania Ostrowska
	ALL WORKS Poetry (56) Prose (4) Diary (10) Photography (5) Postcards (11) Handmade (1) About me Friends (102)

28 february 2014

Ania Ostrowska

stygnie kolacja
róże z dwoma pączkami
przestają pachnieć

28 february 2014 at 18:33

Hm cisza przed burza...

28 february 2014 at 18:36

:) albo inne coś było pilniejsze

28 february 2014 at 18:41

już nigdy pączki nie będą smakować tak samo...

28 february 2014 at 19:21

właśnie wracam z Twojego Czytelnictwa, Jago :) tak, masz rację, smak wielu chwil nie da się powtórzyć

Krzysztof Konrad Kurc

28 february 2014 at 19:03

Pączki z nadzieniem różanym. :)

28 february 2014 at 19:18

po wczorajszym obżarstwie, skojarzenie prawidłowe :) ale przecież nie tylko :) witaj, Krzyśku, fajnie Cię znów zobaczyć

Krzysztof Konrad Kurc

28 february 2014 at 19:20

Jasne że nie tylko, za dużo w tekście goryczy.

28 february 2014 at 19:22

ach, niekoniecznie, popatrz na tę scenę od weselszej strony :))

28 february 2014 at 20:12

pachnie kolacja/ róże z dwoma pączkami/przestaje stygnąć:))))

28 february 2014 at 20:15

wrodzony optymista :)

28 february 2014 at 20:16

aż się prosiło:)))

28 february 2014 at 20:31

(wy)proszona kolacja ;)

28 february 2014 at 20:54

pachnie kolacja/ róże z pączkami/ tylko ona ostygła :)))

28 february 2014 at 21:10

w płomieniu świecy/ zmięknie/ jak wosk ;)

28 february 2014 at 21:25

bo, czy te oczy mogą kłamać,? :)

28 february 2014 at 21:36

gorąco wpatrzone :)

28 february 2014 at 23:38

super

1 march 2014 at 08:16

fajnie :) dziękuję

1 march 2014 at 00:47

stygnie kolacja, róże z dwoma pączkami, własnie pachną i dlatego kolacja stygnie ;)

1 march 2014 at 00:48

bardzo dobre Aniu :)

1 march 2014 at 08:17

otóż to! to wcale nie musi być smutny obraz :)))

1 march 2014 at 08:17

pozdrawiam, miłej soboty :)

1 march 2014 at 07:27

kolację jeszcze odgrzać da się / kwiat / tylko raz jest w całej krasie //:-)

1 march 2014 at 08:18

prawda, no, chyba że suflet....

1 march 2014 at 07:49

porschę brdzo

1 march 2014 at 08:19

dzięki :) i zapraszam po więcej :))

1 march 2014 at 08:22

dla mię podchwytliwie o obojnakach

1 march 2014 at 08:25

heheh o tym nie pomyślałam :) ale faktycznie, nie każdy musi być amatorem świeżych róż :)

1 march 2014 at 09:40

ujrzałam kobietę z odsłoniętymi piersiami-pączkami:) gdzie każdy sutek jest więdnącą różą

1 march 2014 at 09:54

aaalllleee mmmniamuśna mmmmm

1 march 2014 at 09:58

mua, ty potworze :)

1 march 2014 at 10:00

usta na suwak i powaga

1 march 2014 at 10:00

gabrysiu, nie przejmuj się mua, to piękny obraz i dziękuję, że zechciałaś o tym napisać, już mówiłam kiedyś ze warto się dzielić haiku, by zobaczyć ileż więcej niż samemu się widzi Pozdrawiam serdecznie

1 march 2014 at 10:09

może mam poranny brak poczucia humoru

1 march 2014 at 10:09

nie ... no fakt - biedny mua :( .... a tylko liznąłem ..... temat zaledwie ... gdzie takm o rozsmakowaniu :(

1 march 2014 at 10:24

mamy kolację, na stole pączki i róże, dwa krzesła dla zakochanych i głodnych. pan jedząc pączka, patrzy na drugi zestaw pączusiów, takich z gęsią skórką przy dotyku. róże i kolacja oraz pączki zostają przy stole. zapach oddala się wraz z parą lub odwrotnie . ... i oczywiste że nie powiem co dalej ;)

1 march 2014 at 12:31

cieszę się móc Cię widzieć tuta Darku :)j

1 march 2014 at 12:46

^tutaj :))

1 march 2014 at 10:28

haiku zawsze miało dużo z filozofi zen Twoje jest bardziej współczesne haikai no renga :)

1 march 2014 at 12:44

tak, masz rację, Marcelu; chyba trzeba być mocno przesiąkniętym tamtą kulturą żeby pisać takie "prawdziwe" ortodoksyjne haiku, Jakiś czas temu naiwnie sądziłam, że to nie jest aż takie trudne i ze całkiem nieźle "łapię o co w tym biega" . Skonfrontowałam więc moje próby z oceną ludzi, którzy naprawdę się na tym znają ( nie ujmując nikomu z tutejszych czytających). Efekt był taki, że wykasowałam próby stąd i przestałam moje miniatury określać mianem "haiku", - bo przekonałam się jak im daleko do ducha prawdziwego haiku, a z drugiej strony jak bardzo wewnętrznie nie czuję potrzeby by dostosowywać się do rygorów. Na długi czas odłożyłam wszystko do szuflady. Całkiem niedawno, pod wpływem niewinnego konkursu na innym forum ten rodzaj poezji znów się we mnie "obudził". w czasie, który teraz przeżywam, jest to najbliższa mi forma wyrazu. I wiesz, klasyfikacja gatunkowa w zasadzie nie ma dla mnie już większego znaczenia. Pozdrawiam serdecznie :)

1 march 2014 at 20:36

I tak trzymaj to poeci tworzą poezje i kształtują nowe kierunki nie na odwrót - powodzenia :)

1 march 2014 at 20:42

:)

Damian Paradoks

1 march 2014 at 13:13

zgrabne słowa jak lubię :)

1 march 2014 at 13:21

:) ja też

Damian Paradoks

1 march 2014 at 13:22

i wszystkie które w swej kolekcji umieściłaś :)

1 march 2014 at 14:29

:)

2 march 2014 at 14:46

wielowarstwowe :) podziwiam :)

2 march 2014 at 14:52

dziękuję :) zgraliśmy się w czasie, bo właśnie pisałam komentarz u Ciebie

5 march 2014 at 00:50

Mi tam zapachniało jednak tymi pączkami... :)

5 march 2014 at 06:08

:) pozdrawiam, Misha :)

6 march 2014 at 20:27

pięć róż też

7 march 2014 at 06:38

ale ja nie rozumiem, Emmo

7 march 2014 at 14:02

...choćby jeden:(

7 march 2014 at 19:10

pozdrawiam :)

10 march 2014 at 19:14

aż zabolało

10 march 2014 at 19:18

tak, wiem, może tak być, ale jeśli miałabyś cierpliwość, popatrz na wcześniejsze komentarze, nie musi boleć

11 march 2014 at 06:45

wiem, że nie musi. czytałam. ale a tak to poczułam w tamtej chwili

11 march 2014 at 19:42

i ja też, broń boże, nie chciałam narzucać Ci odbioru, smutno mi się zrobiło po prostu, że zabolało

12 march 2014 at 14:47

... jak szybko .. czemu aż tak ? :)

12 march 2014 at 20:17

nie potrafię powiedzieć, czemu