29 november 2015

poetry

Istar
Istar

prowokacja

mogę leżeć godzinami udając rzecz,
którą ktoś kiedyś położył na łóżku i wyszedł.
nie zakochałam się w obrączkach 
nawet usta nieśmiałe
i niesłodkie od nich pocałunki zostaną
tylko w pamięci fotografii
okna i oczy wszystko jedno co widać 
czemu mogą przyglądać się przypadkowi
przechodnie. znam wiele kobiet, w których
mogłabym się zakochać, nie dlatego że są
piękne z powodu miłości, o którą ktoś się
jeszcze upomni i o czerwoną sukienkę,
z którą dobrze mi kiedy leży obok,
rzucona niedbale przez pośpiech
i przez niego

jeśli tylko
29 november 2015 at 21:15

z uśmiechem jednak :) (literówka "fotografii" :)

report

alt art
30 november 2015 at 09:23

miłość robi swoje..

report

agnieszka_n
30 november 2015 at 12:34

Uwielbiam Twoje wiersze :-)

report

bosonoga - Gabriela Bartnicka
30 november 2015 at 15:02

Bardzo kobiecy jak wszystkie Twoje. Lubię takie wierszydła. Pozdrawiam cieplutko :)

report

Ania Ostrowska
30 november 2015 at 21:18

już pierwsze dwa wersy wystarczyłyby za wiersz

report

Nevly
1 december 2015 at 14:25

za przedmówczyniami... pozdr. cieplutko...:)

report

alt art
13 october 2017 at 13:37

nie idzie zapomnieć..

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register