wędrowniczek - Konrad Redus - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Konrad Redus
	ALL WORKS Poetry (178) Diary (29) Photography (27) Graphics (1) Postcards (2) About me Friends (61)

3 december 2011

Konrad Redus

wyruszam w podróż
sondą kosmiczną do granic Słowa
ważę zebrany materiał
przesyłam genetyczny kod odkryć
dla następnego pokolenia

wyruszam w podróż
przyjrzeć się uważniej twojej ciemnej stronie
by chociaż krótki spacer w promieniach słońca
pionier historii
rozdziewiczanie nieba

wyruszam w podróż
cywilizuję góry i pustynie
wyznaczam szlak
twych sukni z kaszmiru
snów zdobionych bursztynem

wyruszam w podróż
zaspokajam apetyt jak Magellan

3 december 2011 at 22:03

jasio?;)))

3 december 2011 at 22:11

musiałem to jakoś zmiękczyć, pzdr

3 december 2011 at 22:03

nie Ty pierwszy:)

3 december 2011 at 22:11

i pewnie nie ostatni

3 december 2011 at 22:03

:)

3 december 2011 at 22:16

i co się cieszysz? :P

3 december 2011 at 22:16

bo się cieszę spać nie mogę ;)

3 december 2011 at 22:07

przypominam tylko, że Magellana zjedli tambylcy gdzieś z Papui

3 december 2011 at 22:12

i co z tego :)

3 december 2011 at 22:16

z tego Magellana - kości;)

3 december 2011 at 22:17

poczuj patos :D

3 december 2011 at 22:18

;)

3 december 2011 at 22:37

przegadane :)

3 december 2011 at 22:41

też wolę krótsze formy, ale czasem się nie da (to znaczy, ja jeszcze nie umiem - podkreślam jeszcze)

4 december 2011 at 12:00

Czy rym w jednym miejscu jest celowy? "stworzenia-pokolenia"? Warto dopracować, bo barwnie pokazujesz temat. Pozdrawiam!

4 december 2011 at 12:11

obiecuję, że nad tym posiedzę, rym niezamierzony, ale pasuje więc warto pokombinować, dzięki

Małgorzata Krupińska-Nowicka

4 december 2011 at 12:28

Przeczytałam, że rym w takim wierszu może się zdarzyć, jest dopuszczalny. Może więc zostać, jeśli autor tak zdecyduje. Pozdrawiam...:)

4 december 2011 at 12:37

co to znaczy jest dopuszczalny? jest jakiś bubek, który wydał książkę, o tym jak mam pisać? może i jest jakiś kanon spełniający wymagania profesorów polonistyki, ale tradycjonalizm uwstecznia

4 december 2011 at 12:39

taaa, bubki precz, idzie nowe, ech

4 december 2011 at 12:42

precz-precz-precz- prosta rzecz :)

4 december 2011 at 12:43

Konradzie chyba źle odczytałeś intencję Małgorzaty. W ścisłym kanonie wiersz białego nie powinien zdarzyć się rym - tak sadzą rygoryści. Zapewne Małgorzata podobnie jak i jak uważa, że wiersz ewoluuje i przeplatanie delikatnych rymów w wierszu białym może się zdarzyć - mamy wtedy formę wiersza wolnego w pewnym sensie. Pozdrawiam:)

4 december 2011 at 12:50

dobrze ją zrozumiałem, ale rygoryzm? w liceum mnie uczyli jak ma wyglądać tren, raszka, sonet itp. ludzie tamtej epoki wymyślili sobie, że tak będą pisać i tak pisali, ja sobie piszę jak mi wygodnie i za te kilka set lat, gdy kultura doceni mój trud, jakiś inny znudzony dzieciak będzie musiał łykać na lekcjach polskiego, o tym jak co należy, a co komu nie wypada... nie naśladuję nikogo, dlaczego miałbym więc pisać jak ktoś inny? i to pod celownikiem podręczników

4 december 2011 at 12:44

Wiersza w pewnym sensie:))))))

4 december 2011 at 12:50

a to dobre

4 december 2011 at 12:44

A i jeszcze - dobrej podróży Magellanie:)))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

4 december 2011 at 12:47

Cytuję: Wiersz wolny – typ wiersza, który należy do systemu nienumerycznego, gdyż jego budowa nie opiera się na zgodności liczby sylab, stóp, zestrojów akcentowych w wersie. Długość wersów w wierszu wolnym nie musi być analogiczna i nie jest określona żadnymi regułami. W wierszu wolnym mogą występować rymy. Popularny w dwudziestoleciu międzywojennym i polskiej poezji XX wieku. Pozdrawiam...:)))

4 december 2011 at 12:59

i to oznacza, że muszę się dostosować? wydaje mi się, że cały ten opis powstał do czegoś, co zerwało z kanonem i poszło swoją drogą, takie gadanie to jak wyznaczanie granic kosmosu

4 december 2011 at 12:50

Szanowna Pani, jesli tekst jest po prostu dobry, świadomie napisany i wyjątkowy - to żadne definicje ani mu nie pomoga, ani nie zaszkodzą:))))

4 december 2011 at 12:51

kolejność jest taka teoria, lektura - pisanie:) odwrotnie - no jak widaś:)

4 december 2011 at 12:51

no chyba że ktoś ma talent wyjątkowy, ale to jest towar reglamentowany

4 december 2011 at 13:00

trzeba się koniecznie trzymać zasad, tak jakby po wypadnięciu z siodła nie można było wstać i iść dalej pieszo

4 december 2011 at 13:07

eee, nikt nie może ingerować w kreowany przez Ciebie akt, robisz to dla siebie i na swoją odpowiedzialność, raz trafiasz mocniej, raz słabiej; to taka poetycka dialektyka, w której obowiązują pewne reguły- np. jedności i walka przeciwieństw, co wulgaryzując-stanowi dźwignię rozwoju; spoglądaj na stare, twórz nowe, sam znajdziesz dla siebie właściwe proporcje :) hey

4 december 2011 at 13:07

bo wypadnięciu z siodła to albo trening dalszy albo rzeczywiście, na piechotę, ale wtedy nie to wrażenie, nie to tempo, nie ten rytm

4 december 2011 at 13:24

nie jest tak, że jestem ignorantem, świadomie wybieram taką formę, to że nie czytam wszystkiego, nie znaczy, że nie czytam niczego,a czytam to, co uznawane jest powszechnie za dobre, po prostu uważam, że miejsce na takie gadanie o zasadach było w szkole

4 december 2011 at 13:44

Hmmm, to jeszcze z innej beczki - chodzi o to czy jesteś twórcą - poetą - świadomym, czy też rządzie w Twoim pisaniu - czysty przypadek:))) Buntujesz się niepotrzebnie - jak widzę Małgorzata i ja akceptujemy tą formę wypowiedzi. Dobrego pisania:)))

5 december 2011 at 12:18

buntuję się przeciw belfrowaniu, rozumiem gdybym spieprzył sonet, ale przy wierszu, który nie odpowiada żadnej kategorii, mamy się trzymać jakiś ram i zasad? sic! btw. świadomość nie wyklucza przypadku, może to tu jest pies pogrzebany