ajw
ALL WORKS Poetry (100) Prose (14) Photography (94) Graphics (30) Handmade (3)
About me Friends (10)

4 october 2025

poetry

ajw
ajw

żurawie

unoszą na skrzydłach księżyc
i dusze uczepione piór
ciszę rozsuwają trzepotem

jak odbicia na wodzie
popielatych chmur

otwierają niebo kluczem
zostawiając po sobie
szary ślad tęsknoty
w powietrzu wibrującym
klangorem


_________________
2025

Jaga
4 october 2025 at 15:39

Tęsknota za wiosennym kluczem...

report

ajw
4 october 2025 at 21:30

Też, ale bardziej za tymi, których - według dawnych wierzeń właśnie żurawie jako przewodnicy, nieśli dusze do nieba. Stąd też te wszystkie metafory.. Ich już nie ma, ale powietrze wciąż drży ich śmiechem, głosem, płaczem..

report

Belamonte/Senograsta
5 october 2025 at 14:46

Och, żurawie są niesamowite. Te u Chełmońskiego sa też straszne ja ghule, duchy, a zaraz potem sa bardzo piękne. U ciebie sa łagodne i zaprowadzają w krainę ciszy. Pozdrawiam

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register