siermiężny lot dłoni
w kierunku
wyszczerbionej filiżanki
skrępowany żyłami stwór z wolą
już niezależną od źródła
nieruchomieje
dając się schwytać na moment
mdłej lawie światła
i wątpliwościom czy aby na pewno
ta podróż ma sens
i czy powrót
wciąż będzie możliwy
Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.
i w niepamięci niemożliwe jest możliwe.
report
muszę to przemyśleć...;))
report
czy powrót ma sens..
report
to zależy od determinacji...
report
bdb..
report
dzięki :)
report
Refleksyjne mini, podoba się
report
dziękuję i pozdrawiam :)
report
Powrót by odsuwać w czasie/ cugle trzymać w drżącej dłoni/ żyć i żyć dopóki da się/ nim utonie w jaźni toni....
report
i ja bym se rymnął, ale nic mądrego nie przychodzi mi do głowy - dziękuję więc tylko i pozdrawiam! :))
report
na szczęście, rymowanie, nie zawsze mam na stanie :))
report
Smutne, acz prawdziwe. Udany wiersz!
report
dzięki i pozdrawiam! :)
report
lecz zanim na martwych powiekach / spoczną monety przewoźnika/ to człowiek zawsze będzie czekał/ na kawę i porcję sernika//;)
report
o tak, pachnąca kawa i sernik/ do końca pozostanę im wierny ;))
report