|
| Istar |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (426) Proza (10) Dziennik (159) Grafika (3)
Pocztówka poetycka (17) O autorze Znajomi (84) | |
Jakie to trudne nic nie wiedzieć,
albo niewiele.
I z tego ubrać się w sukienkę,
zaróżowić usta,
ukryć pragnienie pod zapachem perfum.
Może to będzie wiosną,
albo latem, kiedy cieplej
- z dala wtedy nie czuć
chłodem tęsknoty tulonego ciała.
Jestem twoim kolorem,
ulubionym wierszem,
ze mną usypiasz.
Tylko jeden księżyc
nas dzieli. Ale gwiazd milion.
I to, że nie wiem.
Zapadł mi w pamięć. Też niewiele wiem, coraz mniej jakby. Takie czekanie na "mesjasza" który weźmie za rękę i zaprawdę powiadać będzie dobrze czynicie albo jakoś tak...;)- Buziaki Marzenko:)
zgłoś
Wiedzieć czy nie wiedzieć, oto jest pytanie ;) Buziaki Wieś :*
zgłoś