29 lipca 2014

poezja

Istar
Istar

widzisz tyle na ile pozwala ci spojrzeć

klęcząc, na wpół przytomny odmawiasz wiersz,
niby do mnie, a słowa znajome z rozmów 
z tamtą kobietą.

miłość po pierwsze przechodzi od dłoni. 
od tego zaczyna się ciepło. domagam się,
a istnieję tylko od twoich słów.

nic wiecej stać się dla nas nie może.

Bazyliszek
29 lipca 2014 o 23:04

lubie Twoje wiersze, ale nie umiem komentowac, czy to koniec swiata??

zgłoś

Istar
29 lipca 2014 o 23:12

Bazyliszku :* niekiedy brak komentarza jest jego największą wypowiedzią pod tekstem, dziękuję

zgłoś

Jaro
30 lipca 2014 o 01:23

pięknie,ale smutno.

zgłoś

Eva T.
30 lipca 2014 o 01:29

tak.

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się