Istar
ALL WORKS Poetry (426) Prose (10) Diary (159) Graphics (3) Postcards (17)
About me Friends (84)

23 june 2014

poetry

Istar
Istar

starzeję

wolno mi założyć wygodne buty, 
ciepły niemodny sweter.
myśleć bez zobowiązań,
pisać i uchylać się od odpowiedzi.
na każde lato mam inne imię,
a ci sami ludzie zapominają.

ile tych pór jeszcze będzie.
czy można przeczuć koniec wiosny.
jesień, czy można dogonić jesień,
zanim minie czerwiec, nie chcę więcej
chłodnych nocy, nie wiem co zrobić z dłońmi.

otwarte niebo i wieczne kolejki, 
kiedyś ta popularność minie.
spotkasz mnie, hej dziewczyno,
a nie będziemy już młodzi.

wszędzie przeszłość
zapachem, spojrzeniem. tylko,
nie można dotknąć się w miłości.

alt art
23 june 2014 at 10:04

nie chcę więcej..

report

Hosanna
23 june 2014 at 22:52

bohaterce wolno znacznie więcej , wolno jej żyć oddychać wciąż przemijać - czy róża najpiękniejsza gdy młoda? lubię odurzający zapach róży co przekwita a te zaschnięte tęż jak ruiny maja tajemniczy urok :) :)

report

jeśli tylko
23 june 2014 at 23:11

to inny dotyk..

report

doremi
23 june 2014 at 23:22

samochcąc pozbawiamy się dotyku...

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register