W próżni czarnej wiosny

wirowanie na karuzeli
wciągające dzieci gwiazdy i pijane tramwaje
w pożar obłoków
w gniazdo wspinaczki ku szczytom

wabiąca siła linoskoczka
balans na granicy utraty równowagi
opieranie się o myśli intencje aury
szukanie kontaktu z wiatrem
środkiem ciężkości w sobie
radosnych rzeki podskoków

kręcić się kręcić na trzepaku
móc szczerze i szybko dawać odpowiedzi w biegu
tym co też gubią swój lot w próżni czarnej wiosny