Poezja

Za mną otchłań
Woła mnie po imieniu
Wyciąga swoje szpony
Chce mnie schwytać

Biegnę przed siebie
W pozyczonych od losu butach
Łapie się każdego promyka słońca
Przeskakuje dalej

Czuję za sobą zgniły oddech
Krew i pot oblewa moje ciało
buty zaczynają ranić stopy
Rzucam je w twarz otchłani

Spadam wraz z wodospadem
Obmywam z siebie strach
Staje u bram zapomnienia
Ciepło bijące z drugiej strony przyciąga

I oto Jestem..
na początku końca