Poezja

Pośród fal bełkotu przesłania dziewictwo,
Wobec słów, wyrażeń rysowanych troski.
Widz to czy bohater... tylko nazewnictwo.
- Te same emocje i te same wnioski.

Gdzieś wśród sztucznych zwrotów, i sztucznych uśmiechów,
Między zrozumieniem, lękiem, ostrożnością
Myślą błądzę, chociaż nie popełniam grzechu.
Tak łatwo tęsknotę pomylić z miłością...

Szklane ściany wokół niestałej mej woli
Przejmują swym chłodem, tłuc ich nie mam siły.
Zamykają szczelnie słone łzy niedoli.
Gorycz tkwi w marzeniach, które się ziściły.

Najsłodszym z cięźarów ciężar własnych chęci.
Najcięższą słodyczą uchwycone szanse.
Zdarzenia przedziwne suną w mej pamięci.
Mogę iść do przodu, nie myśląc o walce.