9 października 2013

poezja

Luna_s20
Luna_s20

Znów

Znów straciłam dzień cały. Na co? Na nic.
Emocje trwonię wśród spraw wielu. W jakim celu?

Czy byłeś kiedyś całkiem sam? Ja tak mam.
Co zrobiłeś ze swym czasem? Chodzę lasem.

W mym domu wielka uczta ciszy. Wciąż ją słyszę.
W mym domu nie ma rozmów, krzyku. Rzecz nawyku.

To tylko liście tłuką w szyby. Tańczą niby.
To tylko wiatr zastukał drzwiami. Z marzeniami.

ApisTaur
9 października 2013 o 21:41

błogoslawieństwem dla niektórych / nicniedzianie /zatonąć w ciszy być zaklętym / w żywy kamień / nie czekać na to czy co aby /się nie stanie / jak za spokojnie to się ze mną/ rolą zamień //:)

zgłoś

Damian Paradoks
9 października 2013 o 23:01

odkrywałem czytając. Świat swój odsłaniałaś ...

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się