zgoda zapanowała w tych ramkach, Aśćka :)

zgłoś

jest :)

zgłoś

gdy Cię nie widzę nie wzdycham nie płaczę - a Twój wiersz ma natężenie o kilka odcieni mniej rozedrgane niż Grechutowy:) i przez to chyba jeszcze mi bliższe:)

zgłoś

pewnie niewiele bym napisał bez zmysłowych powiązań z poetkami na forum Trumla :) Poetami również! Dziękuję za przemiłe słowa, Aśćka. Możesz kąsać ale daj nadzieję że zrozumiem dlaczego ;) No i Marek Grechuta. Polecano mi parokrotnie nowych, tych którzy po nim nadeszli. Odświeżają, bogactwa dają. A ja powracam do Grechuty. To pewnie barwa a jednak widzę często in black and white only :) Stendhal dorzucił rouge do noir - blanc okazał się zbyt subtelny dla niego :)

zgłoś

jest taki spokój, który po prostu oddycha:) zwykłym niezwykłym faktem - w jednorodności ze światem, tętno oznacza tylko, że strumień tego spokoju - płynie wolno lub szybko:):)

zgłoś

Grechuta się jednak trochę szarpie, a tu jest taki spokój w byciu sobą razem:)

zgłoś

jesteś bardzo wrażliwa. Ja mniej pewnie. Uczę się od kota. Własnego kota który czuje się tylko sobą :)

zgłoś

wyglądam Ciebie, bo znów zaniosło Cię do Bostonu, Marteczku ;)

zgłoś

Dam, jeśli Boston ma się w sercu to wystarczy tylko położyć dłoń na piersi.

zgłoś

niby tak, Marta :) Ale co tam ;)

zgłoś

rzeźbiarz z zamysłem ją wyrysował, Doremi :)

zgłoś

wydaje mi się że ma lekki uśmiech na twarzy, Earth :)

zgłoś

z pewnością, Księżniczko Ananke ;)

zgłoś

damę widziałem dwukrotnie w Petit Palais w Paryżu. Twoim spojrzeniem nań popatrzę gdy odwiedzę ją po raz trzeci, Zoi :)

zgłoś

najszybciej zapominam swoje kartki. Pewnie dlatego że je 'wysyłam'. A gdy echem coś z nich powraca czytam ponownie tak jak tu teraz ale już Twoim odbiorem, Bose Nóżki :)

zgłoś

mile mi przypominasz ślady mej obecności, Zuzanno :) To niemal jak pamiętnik ;)

zgłoś